تو ای زیبا پری ،جانا،که عطرت کرد مدهوشم

تو ای زیبا پری ،جانا،که عطرت کرد مدهوشم
به من گفتی بمان،ماندم،ولی رفتی ز آغوشم

سماور جوش و چایی دم،کنار هم،به یادت هست؟
کنون از داغ هجرانت در این ویرانه میجوشم

تو بی رحمی حواست نیست که در راه پر از دردت
خدا داندکه فرهادم،ولی بی تیشه میکوشم

عزا دارم،چنان گویی دو جین فوتی مرا باشد
از آن روزی که رفتی تا کنون مست و سیه پوشم

خدا لعنت کند آنرا که حرف کینه را هردم
گهی در گوش تو خواند و گاهی داخل