کوچه های ارغوانی دلتنگی

کوچه های ارغوانی دلتنگی
ﻣﻦ ﺑﺎ ﯾﮏ ﺟﺴﺖ ﻭ ﺟﻮﯼ ﺻﻮﺭﺗﯽ ﺭﻧﮓ
ﺩﺭ ﮐﻮﭼﻪ ﻫﺎﯼ ﺍﺭﻏﻮﺍﻧﯽِ ﺩﻟﺘﻨﮕﯽِ ﻗﻠﺒﻢ
ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝِ ﺳﺮﺯﻣﯿﻦِ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺖ ﻣﯽ ﮔﺸﺘﻢ
ﮐﺴﯽ ﺻﺪﺍﯾﻢ  ﮐﺮﺩ
ﻭﻟﯽ ﻣﻦ ﺑﻪ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡِ ﭼﺸﻢ ﻫﺎﯾﺖ ﺍﻋﺘﻨﺎ ﻧﮑﺮﺩﻡ.
ﺑﺎﺭ ﻫﺎ ﺷﮑﺴﺘﻢ!
ﮔﺮﯾﺴﺘﻢ!
ﻧﺎﻟﯿﺪﻡ!
ﻭﻟﯽ ﺑﺎﺯ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺗﻮ ﮔﺸﺘﻢ
ﺷﺎﯾﺪ ﻧﺸﺎﻧﯽ ﺍﺯ ﺗﻮ ﺑﯿﺎﺑﻢ
ﻭ ﺩﻝ ﺑﻪ ﺩﺳﺘﺎﻧﺖ  ﺑﺴﭙﺎﺭﻡ
ﻭ ﺑﺮﺍﯾﺖ ﺭﺍﺯِﻫﻤﻪ ﺩﺭﺩ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﮐﺸﯿﺪﻩ ﺍﻡ ﺭﺍ ﺑﮕﻮﯾﻢ!
ﺁﻩ...!ﻧﺴﯿﻢ ﺳﺤﺮ ﮔﺎﻩ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﯿﺪﺍﺭﻡ ﮐﺮﺩ.
ﯾﮏ ﺧﻮﺍﺏِ ﭘﺮ ﺍﺯ ﺁﺷﻔﺘﮕﯽ ﻭ ﭘﺮﯾﺸﺎﻧﯽ ﺑﻮﺩ.
ﺑﻪ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩﻡ
ﺳﺎﻝ ﻫﺎﺳﺖ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺍﻡ ﻭ ﺍﺯ ﺑﯽ ﻭﻓﺎﯾﯽِ ﭼﺸﻤﺎﻧﺖ ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ!
ﭼﻪ  ﺭﻭﯾﺎﯼِ ﺷﯿﺮﯾﻨﯽ ﺑﻮﺩ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺑﻮﺩﻥ!