اگر آن گل من ز در آید،

اگر آن گل من ز در آید،
به غروب وطن سحر آید،
که پرستویم از سفر آید.
تو بگو گر اهل سفری،
از زخمی غربت با خبری.
با زخم تن در راه عشق کربلا،
چون زخم تن مرحم جان ماست،
تا اشک چشم جاری کربلاست.
با راه ما تا ابد عالمی،
در راه عشق، سوز عشق، در بلاست،
تا کربلا قبله ی جان ماست.
گر نام توست عشق ما یا حسین!،
با اشک ماست نام تو، تا ابد،
یا حسین، یا حسین، یا حسین،
یا حسین، یا حسین، یا حسین.