از کافه دانتیسم در تهران چه می دانیم؟ + انتهای خیابان ونک

از کافه دانتیسم در تهران چه می دانیم؟ + انتهای خیابان ونک به تازگی کافه‌ای تاسیس شده که در ظاهر با دیگر کافه ها تفاوتی نمی‌کند. کافه‌ای دنج و جمع و جور که پر از تابلوهای نقاشی خاص است با منویی که مشابه آن را هم در کافه‌های دیگر هم دیده‌اید.

به گزارش مهر، اما چیزی که این کافه را از دیگر کافه‌ها متمایز می‎کند، پرسنل این کافه است. این کافه به همت 10 نفر از بچه های مبتلا به سندروم داون و اوتیسم تاسیس شده که همه ی آنها در دو شفیت گرداننده ی این کافه هستند.
کافه دانتیسم و حال‌وهوایش

نام کافه دانستیم از ترکیب دو اسم سندروم داون و اوتیسم گرفته شده است.

وارد کافه که شدیم صدای پیانو توجه مان را به خود جلب کرد. یکی از بچه های مبتلا به سندروم داون پشت پیانو نشسته بود و با لبخند دائمی‌اش مشغول نواختن قطعه‌ای معروف بود.
افراد مبتلا به اوتیسم از نوعی اختلال در ارتباط گیری با اطرفیان خود رنج می برند که متاسفانه بعضا با منزوی شدن این افرد توسط خانواده‌ها این اختلال رفته رفته پررنگ تر می شود. کافه‌داری و مشاغل مشابه، نه تنها یک شغل انفرادی نیست بلکه در معرض ارتباط مداوم با مردم جامعه است که می‌تواند تاثیر بسزایی روی افراد مبتلا به اوتیسم بگذارد. در واقع مشارکتهای عمومی و فعالیت های اجتماعی می تواند تا حد زیادی این بیماری را کنترل کند.

شما هم اگر در خانواده تان فرد مبتلا به سندروم داون و یا اوتیسم دارید حتما برای شکوفا شدن استعدادهایشان گام بردارید و کافه داونتیسم را هم فراموش نکنید؛ بروید و لذت ببرید.