1396/3/28

1396/3/28
حجت‌الاسلام حاج ابوالقاسم:

در آیه 26 سوره مبارکه ص
حکومت بر اساس حق است نه بر اساس خواسته ی انسانها.
بر اساس آیات قرآن کریم حق حاکمیت با خداوند متعال است و خدای متعال است که این حق را به برخی از بندگان شایسته خود واگذار می‌کند در این آیه می خوانیم که خدای متعال به حضرت داوود فرمود:( ای داوود ما تو را خلیفه قرار دادیم، پس تو به واسطه این که ما تو را خلیفه قرار دادیم حق داری و موظف هستی که در بین مردم بر اساس حق حکومت کنی، از هوی و هوس هم نباید پیروی کنی) حالا چه هوی و هوس خودت و چه هوی و خواسته مردم.
مشروعیت حاکمیت با اذن و اراده پروردگار است و جریان حاکمیت هم باید بر اساس حق و آنچه که خواسته پروردگار هست اتفاق بیفتد.
این موضوع در فرمایشات اهل بیت(ع) مکرر مورد توجه قرار گرفته و همین طور در آیات قرآن.
امام علی(ع) هم حق حاکمیت را از ناحیه خدا می داند و البته اگر چه در نهج‌البلاغه در عبارتی فرموده است هرکه را که شما انتخاب کنید شاید من از او اطاعت کنم اما نکته ای که مد نظر امام است این است که فرمود شما تحمل عدالت علی را ندارید. اما خود را شایسته حکومت می داند چون از طرف خدای متعال منصوب است.
این کلمه ی شاید که با تعبیر (لعل) در فرمایش امیرالمؤمنین آمده است مورد غفلت برخی از سخنرانان قرار گرفته و تصور کردن امام هرکه را که مردم انتخاب کنند از او اطاعت میکند.
اگر حاکم در مسیر حق بود از او اطاعت میکند و اگر در مسیر باطل بود هرگز علی از حاکم باطل هرچند منصوب مردم باشد اطاعت نمیکند همان طور که از معاویه اطاعت نکرد و همانطور که سیدالشهداء در برابر یزید ایستادگی کرد.