ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻧﺒﺎﺵ ﻛﻪ ﺷﺒﻲ ﺑﺸﻨﻮﻱ

ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻧﺒﺎﺵ ﻛﻪ ﺷﺒﻲ ﺑﺸﻨﻮﻱ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﻫﺎﻱ ﺳﺎﺩﻩ ، ﺩﻝ ﺑﺮﻳﺪﻩ ﺍﻡ…
ﻛﻪ ﻋﺰﻳﺰ ﺑﺎﺭﺍﻧﻲ ﺍﻡ ﺭﺍ 
ﺩﺭ ﺟﺎﺩﻩ ﺍﻱ ﺟﺎ ﮔﺬﺍﺷﺘﻢ…
ﻳﺎ ﺩﺭ ﺁﺳﻤﺎﻥ ، ﺑﻪ ﺳﺘﺎﺭﻩ ﻱ ﺩﻳﮕﺮﻱ ﺳﻼ‌ﻡ ﻛﺮﺩﻡ…
ﺗﻮﻗﻌﻲ ﺍﺯ ﺗﻮ ﻧﺪﺍﺭﻡ...
ﺍﮔﺮ ﺩﻭﺳﺖ ﻧﺪﺍﺭﻱ
ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ ﺩﺍﻣﻨﻪ ﻱ ﺩﻭﺭ ﺩﺭﻳﺎ ﺑﻤﺎﻥ 
ﻫﺮ ﺟﻮﺭ ﺗﻮ ﺭﺍﺣﺘﻲ... ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺯﺩﻩ ﻱ ﻣﻦ...
ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻮﺳﻮﻱ ﺗﻮ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﺳﻮﻱ ﭘﺮﺩﻩ ﻱ ﺩﻭﺭﻱ
ﺑﺮﺍﻱ ﺭﻭﺷﻦ ﻛﺮﺩﻥ ﺍﺗﺎﻕ ﺗﻨﻬﺎﻳﻴﻢ ﻛﺎﻓﻴﺴﺖ...
ﻣﻦ ﻛﻪ ﺍﻳﻦ ﺟﺎ ﻛﺎﺭﻱ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﻢ ...
ﻓﻘﻂ ﮔﻬﮕﺎﻩ
ﮔﻤﺎﻥ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻨﺖ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺩﻓﺘﺮﻡ ﺣﻚ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ ...
ﻫﻤﻴﻦ...
ﺍﻳﻦ ﻛﺎﺭ ﻫﻢ ﻛﻪ ﻧﻮﺭ ﻧﻤﻲ ﺧﻮﺍﻫﺪ …
ﻣﻲ ﺩﺍﻧﻢ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺣﺮﻓﻬﺎﻳﻢ ﻣﻲ ﺧﻨﺪﻱ…
ﺣﺎﻻ‌ ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ ﻭﻗﺘﻲ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻓﻜﺮ ﻣﻲ ﻛﻨﻢ
ﺑﺎﺭﺍﻥ ﻣﻲ ﺁﻳﺪ...
ﺻﺪﺍﻱ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺭﺍ ﻣﻲ ﺷﻨﻮﻱ ...؟