ما تو نظاممون

ما تو نظاممون
مسئولایی به غیر از اعضای دولت داریم
ما تشخیص مصلحت داریم
ما شورای نگهبان داریم
ما قوه قضائیه داریم
ما مجلس داریم
ما کلی نهاد و سازمان داریم
ما مراجع تقلید داریم
ما احزاب سیاسی داریم
ما حتی نهاد امر به معروف و نهی از منکر داریم
ما همه قدرت هایی که می تونن به پشتوانه ی این ملت مظلوم، تو دهن این دولت بی کفایت بزنن رو داریم
اما چه فایده؟

شش سال رو فاکتور بگیریم، تو یک سال گذشته که استخونای مردم زیر بار همه مشکلات داره خورد میشه، جز چند تا سخنرانی و وعده و وعید و شوآف های بچه گول زن، حرکتی از این بزرگواران ندیدیم. تلخی ماجرا این جاست که مثل پارسال انتخابات مجلس، یکی دو ماه مونده به انتخابات ریاست جمهوری باز سر و کله شون پیدا میشه تا دوباره با هزار دوز و کلک از مردم سواری بگیرن بلکه دستشون از سفره بیت المال کوتاه نشه!

این وسط یه عده هم هستن، با اسم عمار و سرباز و مالک و فدایی رهبر و حاج قاسم و ...، در حال ماله کشی وضع موجود با شعار های " مردم خودشون انتخاب کردن، باید این اتفاقا بیفته بصیرت مردم بره بالا، شرایط حساس کنونی ایجاب می کنه از این بزرگواران دفاع کنیم، مملکت امام زمانه، ما تو شرایط آخرالزمانیم و جای اعتراض باید دعا کنیم آقا ظهور کنن، شهید دادیم تا ال و بل شه و دفاع از ظلم مهم تر از وضع معیشت مردمه و ..." هستند.
این دسته از افراد از اون بزرگواران بدتر هستن که چشماشونو روی اعتراضات و مرگ تدریجی هموطناشون بستن و با خودخواهی فقط به فکر آرمان های خودشونن و با تمام وجودشون معتقدن همه چی گل و بلبله و مردم ما دغدغه ای جز حفظ آرمان های نظام مقدس ما ندارن

بگذریم، درد زیاده
این روزا می گذره تموم میشه
تنها چیزی که جبران نمی شه عمر و جوونی ماست و عذاب هایی که تو این چند سال گذشته متحمل شدیم....