ﺩﻭ ﺩﻭﺳﺖ ﺑﺎ ﭘﺎﯼ ﭘﯿﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﺟﺎﺩﻩ ﺍﯼ ﺩﺭ ﺑﯿﺎﺑﺎﻥ ﻋﺒﻮﺭ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﺑ
ﺩﻭ ﺩﻭﺳﺖ ﺑﺎ ﭘﺎﯼ ﭘﯿﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﺟﺎﺩﻩ ﺍﯼ ﺩﺭ ﺑﯿﺎﺑﺎﻥ ﻋﺒﻮﺭ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﺑﯿﻦ ﺭﺍﻩ ﺳﺮ ﻣﻮﺿﻮﻋﯽ ﺍﺧﺘﻼﻑ ﭘﯿﺪﺍ ﮐﺮﺩﻧﺪ ﻭ ﺑﻪ ﻣﺸﺎﺟﺮﻩ ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻨﺪ ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺯ ﺳﺮ ﺧﺸﻢ ﺑﺮ ﭼﻬﺮﻩ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﺳﯿﻠﯽ ﺯﺩ! ﺩﻭﺳﺘﯽ ﮐﻪ ﺳﯿﻠﯽ ﺧﻮﺭﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﺳﺨﺖ ﺁﺯﺭﺩﻩ ﺷﺪ ﻭﻟﯽ ﺑﺪﻭﻥ ﺁﻥ ﮐﻪ ﭼﯿﺰﯼ ﺑﮕﻮﯾﺪ ﺭﻭﯼ ﺷﻦ ﻫﺎﯼ ﺑﯿﺎﺑﺎﻥ ﻧﻮﺷﺖ : ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺩﻭﺳﺖ ﻣﻦ ﺑﺮ ﭼﻬﺮﻩ ﺍﻡ ﺳﯿﻠﯽ ﺯﺩ . . . ﺁﻥ ﺩﻭ ﮐﻨﺎﺭ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﺑﻪ ﺭﺍﻩ ﺧﻮﺩ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩﻧﺪ ﺑﻪ ﯾﮏ ﺁﺑﺎﺩﯼ ﺭﺳﯿﺪﻧﺪ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ ﻗﺪﺭﯼ ﺁﻧﺠﺎ ﺑﻤﺎﻧﻨﺪ ﻭ ﮐﻨﺎﺭ ﺑﺮﮐﻪ ﺁﺏ ﺍﺳﺘﺮﺍﺣﺖ ﮐﻨﻨﺪ ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ ﺷﺨﺼﯽ ﮐﻪ ﺳﯿﻠﯽ ﺧﻮﺭﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻟﻐﺰﯾﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺑﺮﮐﻪ ﺍﻓﺘﺎﺩ ﻧﺰﺩﯾﮏ ﺑﻮﺩ ﻏﺮﻕ ﺷﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺘﺶ ﺑﻪ ﮐﻤﮑﺶ ﺷﺘﺎﻓﺖ ﻭ ﺍﻭ ﺭﺍ ﻧﺠﺎﺕ ﺩﺍﺩ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺁﻥ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻏﺮﻕ ﺷﺪﻥ ﻧﺠﺎﺕ ﯾﺎﻓﺖ ﺑﺮ ﺭﻭﯼ ﺻﺨﺮﻩ ﺍﯼ ﺳﻨﮕﯽ ﺍﯾﻦ ﺟﻤﻠﻪ ﺭﺍ ﺣﮏ ﮐﺮﺩ : ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺩﻭﺳﺘﻢ ﺟﺎﻥ ﻣﺮﺍ ﻧﺠﺎﺕ ﺩﺍﺩ . . . ﺩﻭﺳﺘﺶ ﺑﺎ ﺗﻌﺠﺐ ﺍﺯ ﺍﻭ ﭘﺮﺳﯿﺪ: ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺁﻥ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﺎ ﺳﯿﻠﯽ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺁﺯﺭﺩﻡ ﺗﻮ ﺁﻥ ﺟﻤﻠﻪ ﺭﺍ ﺭﻭﯼ ﺷﻦ ﻫﺎﯼ ﺻﺤﺮﺍ ﻧﻮﺷﺘﯽ ﻭﻟﯽ ﺣﺎﻻ ﺍﯾﻦ ﺟﻤﻠﻪ ﺭﺍ ﺭﻭﯼ ﺻﺨﺮﻩ ﺣﮏ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ؟ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﻟﺒﺨﻨﺪﯼ ﺯﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ: ﻭﻗﺘﯽ ﮐﺴﯽ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺁﺯﺍﺭ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ ﺑﺎﯾﺪ ﺭﻭﯼ ﺷﻦ ﻫﺎﯼ ﺻﺤﺮﺍ ﺑﻨﻮﯾﺴﯿﻢ ﺗﺎ ﺑﺎﺩ ﻫﺎﯼ ﺑﺨﺸﺶ ﺁﻥ ﺭﺍ ﭘﺎﮎ ﮐﻨﻨﺪ ﻭﻟﯽ ﻭﻗﺘﯽ ﮐﺴﯽ ﻣﺤﺒﺘﯽ ﺩﺭ ﺣﻖ ﻣﺎ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﺑﺎﯾﺪ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺭﻭﯼ ﺳﻨﮕﯽ ﺣﮏ ﮐﻨﯿﻢ ﺗﺎ ﻫﯿﭻ ﺑﺎﺩﯼ ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ ﯾﺎﺩﻫﺎ ﺑﺒﺮﺩ . .
- ۱.۱k
- ۱۹ خرداد ۱۳۹۳
دیدگاه ها (۴)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
