زن ﮐﻪ ﺑﺎﺷﯽ ﮔﺎﻫﯽ ﮐﻢ ﻣﯽ آوری دﺳﺖ ﻫﺎﯾﯽ را ﮐﻪ ﻣﺮداﻧﮕﯽ ﺷﺎن اﻣﻨ
زن ﮐﻪ ﺑﺎﺷﯽ ﮔﺎﻫﯽ ﮐﻢ ﻣﯽ آوری دﺳﺖ ﻫﺎﯾﯽ را ﮐﻪ ﻣﺮداﻧﮕﯽ ﺷﺎن اﻣﻨﯿﺖ ﻣﯽ آورد و ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﯾﯽ را ﮐﻪ اﺳﺘﺤﮑﺎم آﻏﻮﺷﺸﺎن .ﻟﻤﺲ آراﻣﺶ را ﺑﻪ ﻫﻤﺮاﻩ دارد دﺳﺖ ﺧﻮدت ﻧﯿﺴﺖ زن ﮐﻪ ﺑﺎﺷﯽ ﮔﺎﻫﯽ دوﺳﺖ داری ﺗﮑﯿﻪ ﺑﺪﻫﯽ...ﭘﻨﺎﻩ ﺑﺒﺮی...ﺿﻌﯿﻒ ﺑﺎﺷﯽ دﺳﺖ ﺧﻮدت ﻧﯿﺴﺖ زن ﮐﻪ ﺑﺎﺷﯽ ﮔﻬﮕﻬﺎﻩ ﺣﺮﯾﺼﺎﻧﻪ ﺑﻮ ﻣﯿﮑﻨﯽ دﺳﺘﻬﺎﯾﺖ را ﺷﺎﯾﺪ ﻋﻄﺮ ﺗﻠﺦ و ﮔﺲ ﻣﺮداﻧﻪ اش ﻻ ﺑﻪ ﻻی اﻧﮕﺸﺘﺎﻧﺖ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ دﺳﺖ ﺧﻮدت ﻧﯿﺴﺖ زن ﮐﻪ ﺑﺎﺷﯽ ﮔﺎﻫﯽ رﻫﺎﯾﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ و ﭘﺸﺖ ﺳﺮش آب ﻣﯽ رﯾﺰی و ﻗﻨﺎﻋﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﺑﻪ روﯾﺎی ﺣﻀﻮرش ﺑﻪ اﯾﻦ اﻣﯿﺪ ﮐﻪ او ﺧﻮﺷﺒﺨﺖ ﺑﺎﺷﺪ دﺳﺖ ﺧﻮدت ﻧﯿﺴﺖ زن ﮐﻪ ﺑﺎﺷﯽ .ﻫﻤﻪ ی دﯾﻮاﻧﮕﯽ ﻫﺎی ﻋﺎﻟﻢ را ﺑﻠﺪی
- ۸۷۴
- ۳۱ مرداد ۱۳۹۳
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط