ﺳﺎﻋﺖ ﻫﺎ ﺑﻪ ﮐﺎﺷﯽ ﻫﺎﯼ ﺣﻤﻮﻡ ﺧﯿﺮﻩ ﻣﯿﺸﯽ غذاﺗﻮ ﺳﺮﺩ ﻣﯽ ﺧﻮﺭﯼ

ﺳﺎﻋﺖ ﻫﺎ ﺑﻪ ﮐﺎﺷﯽ ﻫﺎﯼ ﺣﻤﻮﻡ ﺧﯿﺮﻩ ﻣﯿﺸﯽ غذاﺗﻮ ﺳﺮﺩ ﻣﯽ ﺧﻮﺭﯼ
 ﻧﺎﻫﺎﺭ ﻭ ﻧﺼﻒ ﺷﺐ
 ﻟﺒﺎﺳﺎﺕ ﺩﯾﮕﻪ ﺑﻪ ﺗﻨﺖ ﻧﻤﯿﺎﺩ
ﺳﺎﻋﺖ ﻫﺎ ﺑﻪ ﯾﮏ ﺁﻫﻨﮓ ﺗﮑﺮﺍﺭﯼ ﮔﻮﺵ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ ﻭ ﻫﯿﭻ ﻭﻗﺖ ﺍﻭﻧﻮ ﺣﻔﻆ ﻧﻤﯿﺸﯽ
 ﺍﯾﻦ ﻗﺪﺭ ﻋﻼ‌ﻣﺖ سؤالا‌ﯼ ﺗﻮ ﻓﮑﺮﺗﻮ ﻣﯿﺸﻤﺮﯼ
 ﺗﺎ ﺁﺧﺮﺵ ﺭﻭﺑﺎﻟﺶ ﺧﯿﺴﺖ ﺧﻮﺍﺑﺖ ﺑﺒﺮﻩ
 ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﺍﺯ ﺗﻮ ﺁﺩﻣﯽ ﻣﯿﺴﺎﺯﻩ
 ﮐﻪ ﺩﯾﮕﻪ ﺷﺒﯿﻪ ﺁﺩﻡ ﻧﯿﺴﺖ...