إذا ناوی البعد و أمتعبک الحال

إذا ناوی البعد و أمتعبک الحال
بکیفک عادی ظلت ابعد وروح

لیل بلا گمر موحش تری یصیر
وبلایه الوجع ما تحلی الجروح

عمی انته حلو ومدلل هوای
وانه من التعب حته وجهی ممسوح

بس یوم العرفتک چنت تمثال
وبلمسه جنانی انطیت الک روح

دللتک دلال الام للزغار
والخاطر عیونک کلشی مسموح

ما محتاج منک اعرف شصار
متعلمه الیتامة ودارسة النوح

وگبل ما تبتعد بس عندی چلمات
بگلب مجروح اوگف خل احاچیک

بگد طیبی اوفائی الشفته ویای
تتحسر علی الحنیه اخلیک

ولا اعتب لأن بیک انا مخدوع
اعتب عالزمان الجابنی علیک

وراح تشوف باچر سود الأیام
وخلی النار بضلوعک تشب بیک

وغلات دموع عینی الصبن علیک
وحق ربک کثرهن راح ابچیک