چیزی که آدم رو پیر می‌کنه، گذر زمان نیست، حرف نزدنه.

چیزی که آدم رو پیر می‌کنه، گذر زمان نیست، حرف نزدنه.
مگه آدم چقدر می‌تونه حرف رو حرف بذاره و بریزه توی خودش؟
کلمه روی کلمه بچینه و شهر و کوچه‌هاش رو بالا پایین کنه؟
آدم هر چقدر صبور،
هر چقدر توو دار،
یه جایی بالاخره کم میاره.
یه جایی می‌بینی خسته‌ای از این خودت و خودت بودن، از این بی‌شنونده بودن.
مثل آدم در حال سقوط، دست میندازی که فقط پیداش کنی..
فقط به خودت قوت قلب بدی که آروم باش، یکی
هست... :
اینکه مثل اسپند روی آتیشی، اینکه هر بیست ثانیه یکبار گوشیت رو چک می‌کنی،
اینکه آدم به آدم خیابون‌ها رو می‌گردی تا پیداش کنی.. یعنی حرف داری.. حرف.
تووی زندگی هر آدمی، باید
کسی باشه تا حرف‌هایی که دلت نمی‌خواد دیگران بدونن رو بهش بگی..
فقطِ فقط بودنش مهم باشه...
باید کسی باشه که بهش بگی، یه لحظه صبر کن، منو ببین..
هیچی نگو عزیزم، هیچی.. فقط گوش کن.
حرف دارم.. حرف.
...حرف نزدن، آدم رو پیر می کنه...