ﮐﺎﺵ ﺩﻟﻢ ﻋﻘﺎﺏ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺳﯿﻼ‌ﺏ ﺯﻣﺎﻧﻪ

ﮐﺎﺵ ﺩﻟﻢ ﻋﻘﺎﺏ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺳﯿﻼ‌ﺏ ﺯﻣﺎﻧﻪ
ﺑﻪ ﺟﺎﯼ ﮔﺸﺘﻦ ﭘﯽ ﺁﺷﯿﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﺑﺎﻻ‌ﯼ ﺍﺑﺮ ﻫﺎ ﭘﺮﻭﺍﺯ ﻣﯽ ﮐﺮﺩ
ﺩﯾﮕﺮ ﺗﺎﺏ ﻣﺎﻧﺪﻥ ﻧﺪﺍﺭﻡ
ﺷﻮﻕ ﺩﯾﺪﺍﺭﺵ ﺩﻟﻢ ﺭﺍ ﮐﻮﺭ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺯ ﺩﻟﻢ ﺗﻨﮓ ﺍﺳﺖ
ﺧﺪﺍﯾﺎ ﺩﺭﯾﺎﺏ ﺍﯾﻦ ﺑﻨﺪﻩ ﻏﺎﻓﻠﺖ ﺭﺍ
ﻣﯽ ﺗﺮﺳﻢ ﮔﻢ ﺷﻮﻡ
ﺩﺳﺘﻢ ﺭﺍ ﻣﺤﮑﻢ ﺑﮕﯿﺮ
ﻭ ﺑﺴﭙﺎﺭ ﺩﺭ ﯾﺎﺩﻡ ﻫﺮﮔﺰ ﯾﺎﺩ ﺯﯾﺒﺎﯾﺖ ﺍﺯ ﯾﺎﺩﻡ ﻧﺮﻭﺩ
ﺑﻪ ﻗﺎﺻﺪﮎ ﻫﺎ ﺑﺴﭙﺎﺭ ﺧﺒﺮ ﺍﺯ ﮔﻤﺸﺪﻩ ﺍﻡ ﺑﯿﺎﻭﺭﻧﺪ
ﺩﺭ ﺷﺐ ﺗﺎﺭﯾﮏ ﺑﻪ ﺷﺐ ﺗﺎﺏ ﻫﺎ ﺑﺴﭙﺎﺭ ﺭﺍﻫﻢ ﺭﺍ ﻗﺪﺭﯼ ﺭﻭﺷﻦ ﮐﻨﻨﺪ
ﻣﺒﺎﺩﺍ ﺑﻠﻐﺰﻡ
ﺭﺍﻩ ﺑﻪ ﺳﻮﯼ ﻣﻨﺰﻝ ﺩﻭﺳﺖ ﻣﯽ ﺑﺮﻡ ﺍﻣﺸﺐ
ﺩﺭﺧﺘﺎﻥ ﺍﻗﺎﻗﯽ ﺭﺍ ﺑﮕﻮ ﺩﻟﻢ ﻋﺠﯿﺐ ﻫﻮﺍﯼ ﺧﺎﻧﻪ ﮐﺮﺩﻩ
ﺩﻟﻢ ﭘﺮ ﻣﯽ ﮐﺸﺪ ﺳﻮﯾﺶ
ﺧﺪﺍﯾﺎ ﺭﺍﻩ ﺗﻮ ﺩﻭﺭ ﻧﯿﺴﺖ
ﺍﻣﺸﺐ ﺑﻤﺎﻥ ﺑﺎ ﻣﻦ
ﺩﻟﻢ ﺧﯿﻠﯽ ﺗﻨﻬﺎﺳﺖ