اشرافیت لیبرالی و مانعزدایی در انتخابات ۱۴۰۰ (نگاه)_ ادامه
يکشنبه ۲۳ خرداد ۱۴۰۰ - ۱۲:۳۲سال هفتاد و نهم شماره ۲۲۷۶۹
اشرافیت لیبرالی و مانعزدایی در انتخابات ۱۴۰۰ (نگاه)_ ادامه
۴- امروز مسئله اصلی انتخابات، انتخاب رئیس جمهور برای چهار سال آینده نیست و این امر در اولویت دوم است، بلکه مسئله اول بازسازی مردمسالاری دینی و ادامه مبارزه با استبدادِ بروکراسی و اشرافیت سیاسی- اقتصادی و شکلگیری آرایش سیاسی جدید اسلام انقلابی در گام دوم و آرایش سیاسی رهبری جامعه در آینده در مقابل اسلام اشرافیِ آمریکایی است. اسلام اشرافی لیبرالی همانند سالهای ۷۸ و ۸۸ و ۹۶ در حال بازیابی خود و گرفتن آرایش سیاسی جدیدی با سوءاستفاده از اقشار محروم معترض است. لذا مبارزات سیاسی مردم ایران و اصالت حرکت اسلامی ملت که خصلت اصلی آن آزادی برای تغییر و تحقق عدالت است، تمام نشده و اکنون زمان صیانت از آزادی و رأی مردم با حضور مبارزهگونه خودِ مردم در پای صندوقهای رأی است.
در ادامه مسیر حرکت مردم برای تغییر اولاً سؤال این است که چرا با وجود رهبری بزرگی مثل حضرت امام(ره) و انقلاب بزرگی مثل انقلاب اسلامی و همت بلندی تحت هدایتهای مقام معظم رهبری، عدالت محقق نشده و به فرمایش رهبری در این خصوص عقب هستیم؟ پاسخ این است که مشکلات امروز کشور ناشی از عدم ترجمه فرهنگی عدالت است و با ترجمه غلط سیاسی و اقتصادی عدالت توسط جریان لیبرالی حاکم برکشور و تعریف ناقص آن، مردم تحت قیمومت این گروه اشرافی سیاسی و اقتصادی قرار گرفتهاند. برخلاف تصور اولیه که دموکراسی در مقابل آریستوکراسی مطرح شد، لیبرال دموکراسی در ذات خود آریستوکراسی را نهادینه کرده و موجب حاکم شدن اشراف بروکراتِ ذاتاً دیکتاتور میشود. لذا قرآن برای مبارزه با اشرافیت و آریستوکراسی نمیگوید فلان گروه و شخص عدالت را برقرار کنند و حتی به امیرالمؤمنین بهعنوان حاکم عادل اجازه نمیدهد با زور عدالت را محقق کند، بلکه به پیامبران و ائمه جامعه دستور میدهد که مردم را هدایت نمایند تا خودِ مردم عدالت را با تغییر محقق کنند و در این مسیر استقامت داشته باشند و صبار باشند. خداوند به پیامبر میفرماید تو را مسلط بر مردم قرار ندادم تا مردم را مجبور به تغییر کنی بلکه وظیفه تو هدایت مردم برای تغییر در جامعه است، هرچند این وظیفه هزینههای فراوانی برای پیامبر داشت.
ثانیاً در پاسخ به این سؤال که ما یکبار انقلاب کردیم و چرا برخی مشکلات هنوز حل نشده و چه امید و نیازی به تغییر مجدد است، از یکطرف باید گفت اگر یکبار تغییر کافی بود و با یکبار تغییر همه مشکلات حل و تهدیدات برطرف میشد، چه نیازی به پیامبران و ائمه متعدد بود. از سوی دیگر از آنجایی که در هر تغییری اشراف سیاسی و اقتصادی و یا مذهبی با ظواهر و عناوین مختلف تلاش دارند خود را بر مردم تحمیل و به مرور زمان در مسیر اصلی حرکت مردم، موجب انحراف از اهداف والای تغییر شوند، نیاز است که هر از گاهی این مسیر تغییر به ریل اصلی خود برگردد و این سنت الهی است. لذا کسانی که خواستار تحقق عدالتند، باید ابتدا از انتخاب آزادانه خود صیانت کنند و در صورتی که از این حق آزادانهِ انتخابِ خود صیانت و پاسداری نمایند دچار استبداد ِاشرافیتِ داخلی و مجبور به پذیرش سلطه خارجی نخواهد شد.
آنچه که در مدیریت هشت سال گذشته و برجام شاهد آن بودیم، نمونهای از این ابتلا بود و اکنون نیاز است یکبار دیگر مردم تصمیم به تغییر این مسیر بگیرند.
ادامه مطلب در پست بعدی ....
اشرافیت لیبرالی و مانعزدایی در انتخابات ۱۴۰۰ (نگاه)_ ادامه
۴- امروز مسئله اصلی انتخابات، انتخاب رئیس جمهور برای چهار سال آینده نیست و این امر در اولویت دوم است، بلکه مسئله اول بازسازی مردمسالاری دینی و ادامه مبارزه با استبدادِ بروکراسی و اشرافیت سیاسی- اقتصادی و شکلگیری آرایش سیاسی جدید اسلام انقلابی در گام دوم و آرایش سیاسی رهبری جامعه در آینده در مقابل اسلام اشرافیِ آمریکایی است. اسلام اشرافی لیبرالی همانند سالهای ۷۸ و ۸۸ و ۹۶ در حال بازیابی خود و گرفتن آرایش سیاسی جدیدی با سوءاستفاده از اقشار محروم معترض است. لذا مبارزات سیاسی مردم ایران و اصالت حرکت اسلامی ملت که خصلت اصلی آن آزادی برای تغییر و تحقق عدالت است، تمام نشده و اکنون زمان صیانت از آزادی و رأی مردم با حضور مبارزهگونه خودِ مردم در پای صندوقهای رأی است.
در ادامه مسیر حرکت مردم برای تغییر اولاً سؤال این است که چرا با وجود رهبری بزرگی مثل حضرت امام(ره) و انقلاب بزرگی مثل انقلاب اسلامی و همت بلندی تحت هدایتهای مقام معظم رهبری، عدالت محقق نشده و به فرمایش رهبری در این خصوص عقب هستیم؟ پاسخ این است که مشکلات امروز کشور ناشی از عدم ترجمه فرهنگی عدالت است و با ترجمه غلط سیاسی و اقتصادی عدالت توسط جریان لیبرالی حاکم برکشور و تعریف ناقص آن، مردم تحت قیمومت این گروه اشرافی سیاسی و اقتصادی قرار گرفتهاند. برخلاف تصور اولیه که دموکراسی در مقابل آریستوکراسی مطرح شد، لیبرال دموکراسی در ذات خود آریستوکراسی را نهادینه کرده و موجب حاکم شدن اشراف بروکراتِ ذاتاً دیکتاتور میشود. لذا قرآن برای مبارزه با اشرافیت و آریستوکراسی نمیگوید فلان گروه و شخص عدالت را برقرار کنند و حتی به امیرالمؤمنین بهعنوان حاکم عادل اجازه نمیدهد با زور عدالت را محقق کند، بلکه به پیامبران و ائمه جامعه دستور میدهد که مردم را هدایت نمایند تا خودِ مردم عدالت را با تغییر محقق کنند و در این مسیر استقامت داشته باشند و صبار باشند. خداوند به پیامبر میفرماید تو را مسلط بر مردم قرار ندادم تا مردم را مجبور به تغییر کنی بلکه وظیفه تو هدایت مردم برای تغییر در جامعه است، هرچند این وظیفه هزینههای فراوانی برای پیامبر داشت.
ثانیاً در پاسخ به این سؤال که ما یکبار انقلاب کردیم و چرا برخی مشکلات هنوز حل نشده و چه امید و نیازی به تغییر مجدد است، از یکطرف باید گفت اگر یکبار تغییر کافی بود و با یکبار تغییر همه مشکلات حل و تهدیدات برطرف میشد، چه نیازی به پیامبران و ائمه متعدد بود. از سوی دیگر از آنجایی که در هر تغییری اشراف سیاسی و اقتصادی و یا مذهبی با ظواهر و عناوین مختلف تلاش دارند خود را بر مردم تحمیل و به مرور زمان در مسیر اصلی حرکت مردم، موجب انحراف از اهداف والای تغییر شوند، نیاز است که هر از گاهی این مسیر تغییر به ریل اصلی خود برگردد و این سنت الهی است. لذا کسانی که خواستار تحقق عدالتند، باید ابتدا از انتخاب آزادانه خود صیانت کنند و در صورتی که از این حق آزادانهِ انتخابِ خود صیانت و پاسداری نمایند دچار استبداد ِاشرافیتِ داخلی و مجبور به پذیرش سلطه خارجی نخواهد شد.
آنچه که در مدیریت هشت سال گذشته و برجام شاهد آن بودیم، نمونهای از این ابتلا بود و اکنون نیاز است یکبار دیگر مردم تصمیم به تغییر این مسیر بگیرند.
ادامه مطلب در پست بعدی ....
- ۱.۲k
- ۲۳ خرداد ۱۴۰۰
دیدگاه ها (۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط