We
We
s2
part 29
هانا
گوشیم رو برداشتم و پیام لیون رو باز کردم.
لیون: به زن داداشم بگو شوهر آیندع اش تو فکرشه
*پیام رو بهش نشون دادم که لبخند به لباش اومد*
*لبخند زدم و ریپلای زدم: خودت چی؟! چرا حالی از من نمیپرسی؟!*
لیون: شما عشقی، شما جونی معلومه که دلتنگتم😉
هانا: باشه حالا مزه نریز🙄
لیون: نیک فقط میخواست از حال مایا خبردار بشه
هانا: خب فهمیدی دیگه، به سلامت
لیون: مثلا میتونی از حال منم خبردار بشی..مثلا!
هانا: واقعا برات متاسفم *ارسال کردم و یکی دیگه نوشتم* اینهمه بهت پیام میدم سین نمیزنی من چیزی میگم؟!
لیون: با نیک مشغولم
هانا: منم با مایا مشغولن
لیون: خب بابا نخواستیم
هانا: برو!
*گوشیمو خاموش کردم*
هانا: پسره پرو
مایا: خب دوست دارع
هانا:ولش کن بریم بستنی بخوریم
مایا بریم
*بستنی فروشی*
*بعد سفارش دادن*
مایا: یک چیزی رفته تو مخم بیرون نمیاد..عصبیم میکنه
هانا: چیشده
مایا: چرا خود نیک پیام نداد
هانا: چه بدونم
مایا: میتونست خودش پیام بده
نه اینکه از یکی دیگه بخواد
هانا: چرا از خودش نمیپرسی
مایا: دلم نمیخواد باهاش حرف بزنم
هانا: قهری؟!
مایا: نه اما..فقط ازش دلخورم
هانا: هومم پس شاید اینطورین که میخواین ببینین کی زودتر به اونیکی پیام میده
مایا؛ نمیدونم شاید
* به صفحهی گوشی نگاه کردم
انگار منتظر باشم تا پیام بده فوری جواب بدم*
هانا: به نظر من اینکارو بکن
تا ابد که نمیتونین از هم فرار کنین
مایاذبه صفحه خیره موندم
یهو گوشیمو برداشتم و تصمیم گرفتم بهش پیام بدم انگشتهام روی کیبورد حرکت میکردن، اما هیچ جوابی نمینوشتم و تند تند پاک میکردم پیام های ارسال نشده
دلم براش تنگ شده بود.
بیشتر از چیزی که حاضر بودم اعتراف کنم.
برای صدای خندههاش، برای نگاهش، برای دستهایی که همیشه دورم حلقه میشدن و برای تمام لحظههایی که فکر میکردم همیشه وقت داریم.
اما حالا چی؟
حالا حتی نمیدونستم دفعهی بعدی که میبینمش، کیه
اصلا شاید منو فراموش کرده
شاید داره با یکی دیگه لاس میزنه و حرصشو سر اون خالی میکنه
هانا: مایا؟!..مایا! از دنیای هانا به دنیای مایا *دستمو جلوی صورتش تکون دادم* بستنی ها رو آوردن بخور!
مایا:* چند بار پلک زدم* بب..باشه
هانا:چیزی نوشتی؟
مایا : *لیس زدن بستنی و خیره شدن به نقطه ای* نه
هانا: این اوضاع تا کی ادامه داره
مایا: نمیدونم..هروقت جرعت پیام دادن رو بکنم *بهش نگاه کردم*
یا اون پیام بده
هانا: یه چیزی رو بدون...
هانا: لازم نیست جلوی من وانمود کنی که دلت براش تنگ نشده.
مایا: *سرمو پایین انداختم* میدونم.. من فقط... نمیخوام دوباره بهش فکر کنم فکرش عذابم میده
هانا: پس فعلاً بهش فکر نکن..
مایا:* نیک... نباید دلمو بهش میدادم
فکرشو نمیکردم دوریش اینقدر منو بسوزونه
نیک
نیک: فکر کنم ازم متنفره
خنگول فکر میکنه تایپ کردنش رو نفهمیدم
لیون: از تو متنفره؟! داداش، اگه مایا ازت متنفر بود، الان باید نصف شهر رو آتیش زده بود!..از خوشحالی
نیک: هاها خیلی بامزهای.
لیون: میدونم ولی تو باید به اون پیام بدی نه اون
نیک: میدونم
لیون: میدونی براش مهمی دیگه
نیک: اره
لیون: تو همیشه اینقدر بدبین بودی یا دوری از مایا مغزت رو هم تعطیل کرده؟
نیک: *خنده به لبام اومد
لیون: ببخشیدا اینو میگم ولی قبل از اینکه مایا وارد زندگیت بشه
یک پسر لوس و ننر و بی مسئولیت بودی که هول بود..
نیک: اون موقع فرق میکرد
لیون: میخوام اینو بهت بگم که مایا تورو تغییر داد
نیک: *انگشتمو روی صفحه تماس با مایا نگه داشتم و بلاخره تماس گرفتم*
s2
part 29
هانا
گوشیم رو برداشتم و پیام لیون رو باز کردم.
لیون: به زن داداشم بگو شوهر آیندع اش تو فکرشه
*پیام رو بهش نشون دادم که لبخند به لباش اومد*
*لبخند زدم و ریپلای زدم: خودت چی؟! چرا حالی از من نمیپرسی؟!*
لیون: شما عشقی، شما جونی معلومه که دلتنگتم😉
هانا: باشه حالا مزه نریز🙄
لیون: نیک فقط میخواست از حال مایا خبردار بشه
هانا: خب فهمیدی دیگه، به سلامت
لیون: مثلا میتونی از حال منم خبردار بشی..مثلا!
هانا: واقعا برات متاسفم *ارسال کردم و یکی دیگه نوشتم* اینهمه بهت پیام میدم سین نمیزنی من چیزی میگم؟!
لیون: با نیک مشغولم
هانا: منم با مایا مشغولن
لیون: خب بابا نخواستیم
هانا: برو!
*گوشیمو خاموش کردم*
هانا: پسره پرو
مایا: خب دوست دارع
هانا:ولش کن بریم بستنی بخوریم
مایا بریم
*بستنی فروشی*
*بعد سفارش دادن*
مایا: یک چیزی رفته تو مخم بیرون نمیاد..عصبیم میکنه
هانا: چیشده
مایا: چرا خود نیک پیام نداد
هانا: چه بدونم
مایا: میتونست خودش پیام بده
نه اینکه از یکی دیگه بخواد
هانا: چرا از خودش نمیپرسی
مایا: دلم نمیخواد باهاش حرف بزنم
هانا: قهری؟!
مایا: نه اما..فقط ازش دلخورم
هانا: هومم پس شاید اینطورین که میخواین ببینین کی زودتر به اونیکی پیام میده
مایا؛ نمیدونم شاید
* به صفحهی گوشی نگاه کردم
انگار منتظر باشم تا پیام بده فوری جواب بدم*
هانا: به نظر من اینکارو بکن
تا ابد که نمیتونین از هم فرار کنین
مایاذبه صفحه خیره موندم
یهو گوشیمو برداشتم و تصمیم گرفتم بهش پیام بدم انگشتهام روی کیبورد حرکت میکردن، اما هیچ جوابی نمینوشتم و تند تند پاک میکردم پیام های ارسال نشده
دلم براش تنگ شده بود.
بیشتر از چیزی که حاضر بودم اعتراف کنم.
برای صدای خندههاش، برای نگاهش، برای دستهایی که همیشه دورم حلقه میشدن و برای تمام لحظههایی که فکر میکردم همیشه وقت داریم.
اما حالا چی؟
حالا حتی نمیدونستم دفعهی بعدی که میبینمش، کیه
اصلا شاید منو فراموش کرده
شاید داره با یکی دیگه لاس میزنه و حرصشو سر اون خالی میکنه
هانا: مایا؟!..مایا! از دنیای هانا به دنیای مایا *دستمو جلوی صورتش تکون دادم* بستنی ها رو آوردن بخور!
مایا:* چند بار پلک زدم* بب..باشه
هانا:چیزی نوشتی؟
مایا : *لیس زدن بستنی و خیره شدن به نقطه ای* نه
هانا: این اوضاع تا کی ادامه داره
مایا: نمیدونم..هروقت جرعت پیام دادن رو بکنم *بهش نگاه کردم*
یا اون پیام بده
هانا: یه چیزی رو بدون...
هانا: لازم نیست جلوی من وانمود کنی که دلت براش تنگ نشده.
مایا: *سرمو پایین انداختم* میدونم.. من فقط... نمیخوام دوباره بهش فکر کنم فکرش عذابم میده
هانا: پس فعلاً بهش فکر نکن..
مایا:* نیک... نباید دلمو بهش میدادم
فکرشو نمیکردم دوریش اینقدر منو بسوزونه
نیک
نیک: فکر کنم ازم متنفره
خنگول فکر میکنه تایپ کردنش رو نفهمیدم
لیون: از تو متنفره؟! داداش، اگه مایا ازت متنفر بود، الان باید نصف شهر رو آتیش زده بود!..از خوشحالی
نیک: هاها خیلی بامزهای.
لیون: میدونم ولی تو باید به اون پیام بدی نه اون
نیک: میدونم
لیون: میدونی براش مهمی دیگه
نیک: اره
لیون: تو همیشه اینقدر بدبین بودی یا دوری از مایا مغزت رو هم تعطیل کرده؟
نیک: *خنده به لبام اومد
لیون: ببخشیدا اینو میگم ولی قبل از اینکه مایا وارد زندگیت بشه
یک پسر لوس و ننر و بی مسئولیت بودی که هول بود..
نیک: اون موقع فرق میکرد
لیون: میخوام اینو بهت بگم که مایا تورو تغییر داد
نیک: *انگشتمو روی صفحه تماس با مایا نگه داشتم و بلاخره تماس گرفتم*
- ۷۸
- ۲۴ آبان ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط