ﺭﺳﻢ ﺍﺳﺖ!

ﺭﺳﻢ ﺍﺳﺖ!
ﺯﯾﺒﺎﯾﯽ ﻫﺎ ﺭﺍ ﻣﯽ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪ ﻭ ﺑﻌﺪ ﻫﺎ ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﺵ...
ﻭ ﻧﺴﻞ ﺑﻪ ﻧﺴﻞ،ﺁﺩﻡ ﻫﺎ ﺑﺎ ﻭﻟﻊ ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﻠﻤﻪ ﻫﺎﯾﺶ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪ ﻭ ﺣﻔﻆ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ....
اما اگر ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺑﻨﻮﯾﺴﯽ!
ﻧﻪ ﮐﺴﯽ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻧﺪ و ﻧﻪ ﮐﺴﯽ ﺣﻔﻈﺶ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ...
ﺣﻘﯿﻘﺖ گاه ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺯﺷﺖ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺁﺩﻡ ﻫﺎ ﺗﺮﺟﯿﺢ ﻣﯽ ﺩﻫﻨﺪ
آن را ﺩﺭ ﻋﻤﯿﻖ ﺗﺮﯾﻦ ﻧﻘﻄﻪ ﻗﻠﺒﺸﺎﻥ ﺑﻪ ﺧﺎﮐﺶ ﺑﺴﭙﺎﺭﻧﺪش...