بسم الله الرحمن الرحيم

بسم الله الرحمن الرحيم
پاسخ قسمت اول :
تمامی شئون زندگی فردی و اجتماعی همگان، دینی است، خواه مسلمان باشند و یا پیرو ادیان، مکاتب و ایسم‌ها، وحتی شیطان‌ پرست‌ ها - فراماسون و .... مجموعه‌ جهان‌بینی و ایدئولوژی یا شریعت آدمی، می‌ شود دین او.
دقت در معانی کلمات و انتخاب آنها برای انتقال پیام به مخاطب، در فهم هر متن، یا طرح هر پرسش، یا مطالعه‌هر پاسخی، نقشی بسیار مهم و کلیدی ایفا می‌نماید. اگر دقت بفرمایید: حتی جنگ نرم نیز با سلاح کلمات پیش می‌رود! تا جایی که خداوند متعال در قرآن کریم می‌فرماید: برخی از یهودیان، برای تحریف، کلمه را از مواضعش تغییر می‌ دهند.
مِنَ الَّذِينَ هَادُوا يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَنْ مَوَاضِعِهِ (سوره نساء بخشی از آیه 46)
کارکرد با نتیجه، بسیار متفاوت است. پس، کارکرد دین، در همین دنیاست؛ در آخرت نه غفلتی هست، نه نسیانی! همه به لقاء الله می‌ رسند؛ برخی با ظهور غضبش مواجه می‌ شوند و برخی دیگر جلوات رحمت واسعه‌ او را مشاهده می‌کنند - در آخرت مخالفت، انکار، تکذیب، و بالتبع کفر و کافر نیست - جنگی نیست - غلبه‌ هوای نفس حیوانی نیست و کارگرد معارف شناخت در دنیاست، تا انسان بتواند هدف و راه صحیح را برگزیند؛ کارکرد احکام نیز در دنیاست، چرا که احکام یا حقوق، همان بایدها و نبایدها، و قوانین مربوط به زندگی در دنیا می‌باشد.
اما نتیجه هر دو بُعد نظری و عملی انسان، هم در دنیا ظهور و بروزی دارد و هم در آخرت به صورت کامل، بدون جا ماندن ذره‌ای، در وجود خود شخص، ظهور و بروز می‌یابد. چنان که فرمود: هم جهنم خودت هستی، و هم بهشت. جهنم یک جایگاهی است متناسب با خودت، و آتش آن از قلبت زبانه می‌کشد و بهشت نیز یک جایگاهی است متناسب با خودت، و نعماتش بازتاب اعتقادات و اعمال خودت است، اگرچه خداوند کریم، بر آنها می‌افزاید.به قول ما جایزه نیز می‌دهد.
بنابراین، آدمی در دنیا مؤمن یا کافر - متقی یا فاسد - عادل یا ظالم - عاقل یا جاهل می‌گردد و راه را در دنیا می‌ پیماید؛ به این می‌گویند: کار کرد دین. حال خواه دین اسلام باشد، یا بودیسم، هندوئیسم، پست مدرنیسم و یا...؛ و آخرت، مقصدی است که در آن نتایج، که همان ظهور و بروز حقایق است، رخ می‌نماید و مشهود می‌گردد. آخرت، يَوْمَ تُبْلَى السَّرَائِرُ - روزی که تمامی اسرار در آن فاش می‌گردد و آشکار می‌ شود.(سوره طارق آیه 9) می‌باشد.
در دنیا، از معصوم گرفته تا مؤمن، تا کافر، همه یک شکل هستند، بدنی مشابه هم دارند، مثل هم می‌خورند، می‌خوابند و زندگی می‌کنند، اما در آخرت چنین نیست؛ بلکه شکل حقیقی آنها از حجاب بدن خارج می‌شود.(ادامه دارد...)