📌 مرده‌خور!

✍️ شاید کلمه "مُرده‌خور" به گوشتان خورده باشد. اگر در فوتبال شنیدید، احتمالا منظور گلی بوده که در نزدیکی‌های دروازه خالیِ رقیب به ثمر رسیده یا اگر در مراسمات عزا شنیده باشید، احتمالا منظور به کسانی‌ست که صرفا برای خوردن غذا در مراسم خاکسپاری و ختم کسی شرکت می‌کنند و یا اگر در حوزه‌ی سیاست و نقد‌های عامیانه‌ی مربوط به آن شنیده باشید، احتمالا منظورشان به سیاسیونی بوده که در برابر موقعیت‌های از پیش برنامه‌ریزی نشده، بیشترین بهره‌برداری و به اصطلاح "مُفت‌بَری" لازم را می‌کنند. در هفته‌های گذشته چنین شرایط ایده‌آلی برای ترکیه، کشوری که پس از واقعه "هفتم اکتبر" بر تعاملات اقتصادی-نظامی خود با رژیم صهیونیستی شدت بخشیده بود، بوجود آمد؛ یعنی آنها با سوء‌استفاده از درگیری‌های پدید آمده در خاورمیانه، فرصت را مغتنم شمردند و با تجهیز گروه‌های تروریستیِ مخفی شده در شهر ادلب سوریه و همچنین سایر نقاط دیگر این کشور، موقتا بر آرزوی دیرین خود مبنی بر تسلط سیاسی-نظامی بر ملت سوریه جامه عمل پوشاندند؛ حالا شاید این پرسش برایتان بوجود آمده باشد که چرا ما برای به ثمر نشستن این عمل شوم ترک‌ها که بعد از سالها توانستند آن را ممکن کنند، از کلمه "موقتا" در نوشتار بالا استفاده کردیم؟

▪️سقوط دولت سوریه توسط گروه‌های تحت هدایت دولت رجب طیب اردوغان، در گام اول بیان کننده‌ی نقض تعهد این دولت نسبت به توافقات انجام شده در نشست روند صلح آستانه و مهار تروریست‌های حاضر در مرز ترکیه و سوریه بود. طبق این توافقنامه که در سال 2014 امضاء شده بود، ترکیه مانند دیگر اعضاء یعنی ایران و روسیه، وظیفه داشت تا برای آتش‌بس و ایجاد آرامش در مناطق بحرانی سوریه، با گروه‌های مخالفِ سوری مذاکره کند و تنش را به حداقل برساند؛ اما این روز‌ها رجب طیب اردوغان برخلاف مفاد معاهده آستانه، با کَلاشی‌گری توافق خود را زیر سوأل برد و تنش‌های سوریه را به اوج خود رساند.

▫️عملی که شاید در خیال خوش ترک‌ها به نفع تقابل امروز آنها با کرد‌های مسلح سوریه باشد و به قدرت‌نمایی‌شان در منطقه کمک کند، ولی آنچه واضح است اکنون با سقوط نظام سیاسی سوریه، دولت ترکیه با 2 اَبر چالش مهم دست به گریبان خواهد بود؛ اول اینکه، با فراگیر شدن ناامنی در سوریه و همچنین داشتن صد‌ها کیلومتر مرز زمینی مشترک با ترکیه، بیشترین آسیب و خسارت را می‌توان برای این کشور ترک‌ زبان پیش‌بینی کرد. بحرانی که نه تنها امنیت ترکیه را می‌تواند تحت تأثیر قرار دهد، بلکه اوضاع اقتصادی-اجتماعی مردم آنجا را نیز دگرگون می‌نماید. چالش بعدی نیز مربوط به حمایت آنها از گروه‌های نزدیک به جریان "اخوان المسلمین" می‌باشد؛ موضوعی که روابط آنها را با اردن و به ویژه مصر دچار شکاف‌ها و اختلافات جدی کرده و حجم بحران‌های راهبردی ترکیه را در مورد مسائل سوریه چند برابر می‌کند.

▪️در پایان اینکه، اشغال سوریه توسط تروریست‌های مسلح بومی و بین المللی، شاید در رسانه‌ها منتسب به ترکیه و اردوغان نامیده شود ولی بطن ماجرا را باید در سیاست‌های رژیم صهیونیستی و علی‌الخصوص اربابش آمریکا جستجو کرد. آنها که بعد از "طوفان الاقصی" تا به امروز، منطقه را از دست رفته می‌دیدند و آرام آرام نجوای ترک منطقه را زمزمه می‌کردند. این اشغال، همانطور که در بالا گفتیم، اشغالی "موقت" است؛ برای هردو کشور و آن رژیم اشغالگر. بدون شک و در آینده‌ای نزدیک، سوریه دوباره به دست جوانانش می‌افتد و منطقه رویکرد دیگری را دنبال می‌کند. رویکردی بدون حضور آمریکا، حذف اسرائیل و ترکیه‌ای که باید برای دیگر کشور‌های طماع درس عبرت شود.