او میگوید افکار من تغییر نکرده است اگر تغییری کرده

او می‌گوید: "افکار من تغییر نکرده است." "اگر تغییری کرده باشد، این است که در حالی که BTS و خوب عمل کردن به عنوان بخشی از BTS، اولویت اصلی من باقی می‌ماند، من می‌خواهم به عنوان یک فرد نیز خواننده بهتری باشم. هم تیمی‌های من همه فوق‌العاده هستند، بنابراین احساس می‌کنم نیاز دارم ارزش خود را به عنوان یک همکار عضو افزایش دهم ." V، صدای بم جذاب گروه، روح پیر و بازیگر گاه به گاه، از مسابقه پاپ انفرادی کناره‌گیری کرد و در EP Layover خود، R&B اغواگرانه و با الهام از جاز را انتخاب کرد. او می‌گوید: "اگر Layover منتشر نمی‌شد، فکر می‌کنم V به عنوان یک هنرمند به عنوان یک رقصنده و خواننده سرسخت باقی می‌ماند و قادر به اشتراک گذاری تمام رنگ‌های مختلف و زنده در درون نبود." او اضافه می‌کند که احتمالاً روزی یک آلبوم پاپ نیز منتشر خواهد کرد. "حتی آن هم سبکی از موسیقی است که من دوست دارم، سبکی که برای پیگیری آن تلاش کرده‌ام. نمی‌دانم کی خواهد بود، اما روزی، این ژانری است که باید و دوست دارم امتحان کنم."

در ارتش، او تلاش کرد تا حرفه موسیقی خود را کاملاً فراموش کند و از آن زمان برای بازسازی خود استفاده کرد. V می‌گوید: "خیلی تمرین کردم." "خیلی خواندم، خیلی موسیقی گوش دادم. این به من فرصت داد تا بدن و ذهنم را بازسازی کنم." او می‌تواند به طور قابل توجهی ۲۳۰ پوند وزنه را پرس سینه بزند، که واحد ارتش او پر از ورزشکاران آن را وزن "نوزاد" می‌دانستند، اما او مطمئن است که این او را قوی‌ترین عضو BTS می‌کند. او هان کانگ، نویسنده کره‌ای برنده جایزه نوبل، و نویسنده رمان‌های معمایی ژاپنی، کیگو هیگاشینو را خواند. او در داستان‌ها گم می‌شد و خود را به جای یکی از شخصیت‌ها تصور می‌کرد. "من در آن زمان غرق در تخیلم بودم. آیا مفید بود؟ مطمئن نیستم!"

در ابتدا، همه آنها سیاه پوشیده بودند، با زنجیرهای طلایی دور گردنشان، و حتی جونگ کوک هم رپ می‌کرد.اولین اهنگ بی تی اس no more dream بود این آهنگ و موزیک ویدیوی پرانرژی و تقریباً به طرز خنده‌داری تهاجمی، تحت سلطه هیپ هاپ BTS را به نمایش گذاشت. اما در آهنگ‌های اواخر همان سال مانند «Coffee» و «Outro: Luv in Skool»، رویکرد گروه شروع به گسترش کرد و خوانندگان به تدریج در خط مقدم قرار گرفتند. تا زمان انتشار سه آهنگ موفق انگلیسی زبانشان، حتی معمولی‌ترین شنوندگان BTS ممکن بود از آغاز هیپ هاپ محور گروه اطلاعی نداشته باشند.

این بار، BTS می‌خواستند بخشی از آن صدای قدیمی را، البته در شکلی بالغ‌تر، پس بگیرند. RM می‌گوید: "همه ما جمع شدیم و در سال ۲۰۱۳ شروع کردیم." او اضافه می‌کند، آلبوم فعلی "یک شروع جدید است، اما فکر می‌کنم ناخودآگاه به زمانی که شروع کردیم، تمام آن انرژی بسیار پرشور، انرژی 'من می‌خواهم چیزی به دنیا نشان دهم' بازمی‌گردیم."

حتی جین، که هیچ مشکلی با روند "Dynamite" تا "Permission to Dance" نداشت، با این استدلال که یک موفقیت، یک موفقیت است، با آنها همراه شد. جین می‌گوید: "من در واقع کاملاً با دیگران در این مورد موافق نبودم." "چون با موسیقی، نتایج خاصی را می‌بینید، درست است؟ بنابراین من معتقد بودم که محبوب‌ترین آهنگ‌های ما هویت ما هستند. اما همه اینطور فکر نمی‌کردند، بنابراین پس از بحث‌های فراوان، نظر اینکه هویت ما در موسیقی است که قبلاً می‌ساختیم، من را متقاعد کرد."

تهیه کننده قدیمی BigHit Music/Hybe، Pdogg، قبل از "No More Dream"، که او در نوشتن و تهیه آن همکاری داشت، با BTS کار می‌کرد. او می‌گوید: "من شاهد سفر رشد عظیم هنری آنها از دوران کارآموزی تا جایی که اکنون هستند، بوده‌ام." او همچنین عمیقاً درگیر Arirang بود و می‌گوید که همه "بسیار مصمم بودند که حس هیپ هاپ را به آلبوم منتقل کنند. در حالی که آلبوم طیف وسیعی از ژانرها را در بر می‌گیرد، فکر نمی‌کنم که ریشه‌های هیپ هاپ را رها کرده باشیم."

در جولای ۲۰۲۵، اعضا - منهای جین که هنوز در تور انفرادی خود بود - با هم در خانه‌ای در لس آنجلس ساکن شدند. آنها دو ماه را در استودیو گذراندند و بین چهار اتاق نوشتن جداگانه که هر کدام با تیمی از تهیه کنندگان و ترانه سرایان پر شده بود، چرخیدند و روزی هفت یا هشت ساعت کار می‌کردند. به گفته Pdogg، تیم برای پیشنهاد تهیه کنندگان و همکاران غربی دیگر به Diplo، که روی چندین آهنگ کار کرد، تکیه کرد. برای Gia Lim، رهبر تیم A&R برای زیرمجموعه Hybe، BigHit، این جلسات "اساساً درباره فاصله گرفتن از روند کاری سنتی ما در حالی که بر ترکیب یک لبه جهانی و تازه با هویت اصلی BTS تمرکز داشتیم، بود."