مگو که بی خردم هیچکس نمی خردم

مگو که بی خردم هیچکس نمی خردم

کرامت تو به بالای دست می بردم

اگر جدا کنی از خود من را کم از صفرم

واگر کنار تو باشم فزون تر از عددم

ای مولا علی علی موسی الرضا (4)

گدایی درت از خــــلق بی نیازم کرد

که در سوال ،کسی جز تو را صدا نزنم

هزار بار شدم غافل از تو دیدم باز

فزونی کرمت سوی این حرم

کشدم

ز کثرت کرمت ای کریم اهل البیت

خجالتی که کشیدم هماره می کشدم

بهای یک سمن بغظ هم ندارم لـــــــــــیک

به لطف خویش امام رئوف می خردم

ای مولا علی علی موسی الرضا (4)