صبحتون شکری دوستان مهربونم

صبحتون شکری دوستان مهربونم

ﻫﺮﮔﺎﻩ ﺭﻭﺯﯼ ﺩﯾﮕﺮ ﻓﺮﺍ ﻣﯽ ﺭﺳﺪ
ﻭ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻣﯿﮑﻨﻢ ﮐﻪ ﺑﮕﻮﯾﻢ " ﺻﺒﺤﺖ ﺑﻪ ﺧﯿﺮ "
ﺍﺯ ﺣﯿﺮﺍﻧﯽ ﻭ ﺳﮑﻮﺗﻢ ﻏﻤﮕﯿﻦ ﻣﺸﻮ
ﻭ ﮔﻤﺎﻥ ﻣﺒﺮ ﮐﻪ ﻣﯿﺎﻥ ﻣﻦ ﻭ ﺗﻮ
ﭼﯿﺰﯼ ﻋﻮﺽ ﺷﺪﻩ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﮔﻮﯾﻢ : " ﺩﻭﺳﺘﺖ ﻣﯽ ﺩﺍﺭﻡ "
ﯾﻌﻨﯽ ﮐﻪ " ﺩﻭﺳﺖ ﺗﺮﺕ ﻣﯽ ﺩﺍﺭﻡ "
ﺻﺒﺤﺖ ﺑﻪ ﺧﯿﺮ ...
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﮐﻪ ﻫﻤﭽﻮﻥ ﺳﺮﺯﻣﯿﻨﯽ ﺍﺯ ﻋﺒﯿﺮ ﻭ ﻣﺮﻣﺮ
ﻣﺪﺗﻬﺎ ﺭﻭ ﺑﻪ ﺭﻭﯾﻢ ﻣﯽ ﻧﺸﯿﻨﯽ
ﻭ ﺍﺯ ﺭﺍﯾﺤﻪ ﯼ ﺗﻮ ﭼﺸﻢ ﻣﯽ ﭘﻮﺷﻢ
ﯾﺎ ﮔﻼﯾﻪ ﻫﺎﯼ ﺁﻥ ﭘﯿﺮﺍﻫﻦ ﻋﻄﺮﺍﮔﯿﻦ ﺭﺍ ﺳﺮﺳﺮﯼ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﻡ
ﮔﻤﺎﻥ ﻣﺒﺮ ﮐﻪ ﺍﺣﺴﺎﺳﻢ ﺑﺮ ﺑﺎﺩ ﺭﻓﺘﻪ
ﮔﻤﺎﻥ ﻣﺒﺮ ﮐﻪ ﻗﻠﺒﻢ ﺑﻪ ﺳﻨﮓ ﺑﺪﻝ ﺷﺪﻩ
ﺗﻮ ﺭﺍ ﻭﺭﺍﯼ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺩﻭﺳﺖ ﻣﯽ ﺩﺍﺭﻡ
ﺍﻣﺎ
ﺑﮕﺬﺍﺭ ﺍﻧﮕﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺧﯿﺎﻻﺕ ﻣﻦ ﺍﺳﺖ ﺑﺒﯿﻨﻤﺖ