ﺍﯼ ﺑﮑﺮﺗﺮﯾﻦ ﺑﺮﮐﻪ ! ﻫﻼ ﺳﻮﺭﻩ ﯼ ﺻﺎﻓﯽ !

ﺍﯼ ﺑﮑﺮﺗﺮﯾﻦ ﺑﺮﮐﻪ ! ﻫﻼ ﺳﻮﺭﻩ ﯼ ﺻﺎﻓﯽ !
ﭘﺮﻫﯿﺰ ﮐﻦ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻫﻤﻪ ﭘﺮﻫﯿﺰ ﺍﺿﺎﻓﯽ !
ﺩﺍﻏﯽ ﺑﺰﻥ ﺍﺯ ﺑﻮﺳﻪ ﺑﻪ ﭘﯿﺸﺎﻧﯽ ﺳﺮﺩﻡ
ﺑﺪﻧﺎﻡ ﮐﻪ ﻫﺴﺘﯿﻢ ﺑﻪ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩﯼ ﮐﺎﻓﯽ
ﺗﻠﺨﯿﻨﻪﯼ ﺁﻣﯿﺨﺘﻪ ﺑﺎ ﻫﺮ ﺳﺨﻨﺖ ﺭﺍ
ﺻﺪ ﺷﮑﺮ! ﺷﮑﺮﭘﺎﺵ ﻟﺒﺖ ﮐﺮﺩﻩ ﺗﻼﻓﯽ !
ﺑﺎ ﯾﺎﻓﺘﻦ ﭼﺸﻢ ﺗﻮ ﺁﺭﺍﻡ ﮔﺮﻓﺘﻢ
ﭼﻮﻥ ﺷﺎﻋﺮ ﺩﺭﻣﺎﻧﺪﻩ ﭘﺲ ﺍﺯ ﮐﺸﻒ ﻗﻮﺍﻓﯽ
ﭼﻨﺪﯼﺳﺖ ﮐﻪ ﺳﺮﺩﻡ ﺷﺪﻩ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﺩﻡ ﮔﺮﻣﺖ
ﺑﺮ ﮔﺮﺩﻧﻢ ﺍﺯ ﺑﻮﺳﻪ ﻣﮕﺮ ﺷﺎﻝ ﺑﺒﺎﻓﯽ