خاطرات من به عنوان یک بچه در بانگو

خاطرات من به عنوان یک بچه در بانگو

p³

این داستان: خشم خروشان کونیکیدای سان!!

_دازاییییییی! میکشمت مرتیکه!

+کونیییییی کیدا ژووووووننننن... آنقدر حرص نخور برا پوستت ضرر دارع(^o^)

کورو: *عر زدن*

رانپو: اون بدبخت شیر میخواد!

فوکوزاوا: کنجی... کار خودته

کنجی در حالیکه سلام نظامی میده: چشم رئیسسسس!!

(چند دقیقه بعد)

کنجی: کورو چان... اینم شیر تازه برای دازای کوچولو

دازای: دازای کوچولو...؟

کنجی: خب به هم شباهت دارین دیگه...

دازای:*سرخیدن*

کورو: کنجی کون... آلیگاتو!(کنجی کون اریگاتو)

کنجی:*لبخند زدن و گرفتن دستای کورو چان*خواهش میکنم اونه کوچولو!

کونی:بیا برگردیم سر دعوامون مومیایی دراز تن لش!

دازای: دلت میاد منو اونجوری صدا کنی کونی جونم؟(نگاه دختر کش)

کرومی اندر ذهن*خودایااااا منو آلبالو کنننننن*

_آلبالو... پخ!(آلبالو کن)

یوسانو سنسی: آخی... دلت آلبالو میخواد کوچولو؟

رانپو درحالیکه دستاشو میبره بالا: منم موخوام!

______________________

[آن طرف این د مافیا]

کویو:خدایااااااا!!! دختر کوچولومو بردنننننننن!!!!حالا چه خاکی تو سرم بریزمممممم؟؟؟؟!!!!

تاچیهارا:خدا رحمتش کنه...

ملودی: چی زر زدی؟!(با قیافه شاکی)