بخوان

بخوان
از چشم های لال من،
امروز شعرم را ..
ڪه فردا
از منِ "دیوانه"،
دیوانی نمی ماند . .

به گفتن نیست،
همیشه چشمای آدم همه‌ی ناگفته‌ها رو داد می‌زنن.
فقط ڪافیه چند ثانیه بهشون خیره بشی.
من فڪر می‌ڪنم اگر ڪسی حرفت
رو از توی چشمات نتونه بخونه،
به زبون هم بیاری متوجه نمی‌شه.
بعضی حرفا رو نباید گفت.
بعضی حرفا رو نباید شنید.
بعضی حرفا رو باید سیر تماشا ڪرد..
چشمای آدم، دروغ نمی‌گن ..

من
چه شـــب ها
تا به صبـــح..!
با نبـــــودت
همنشینی کرده ام