حالا که در داغ غم زهرا نمُردم 

حالا که در داغ غم زهرا نمُردم 

مهلت بده تا درمحرم جان سپارم

روزی که گفت هرکه نداردهوای ما 

سر گیرد و برون رود از کربــلای ما

اَیضاً پیــام داده به ماکه سر آورید

با سینه ی کــبود به بزم عزای ما 

بایدهرآنکه دل به ولای علی سپرد

آتش بگیرد از مـــــحک پر بلای ما

شدآب ونان سفرهءماروضهءحسین

نام رقیه اش نمک سفره های ما

زیباترین نوای جهان است یاحسین

داوود منزوی شده از این نوای مــا

دارالشفاست روضهء اوخاک کوی او

داروی درد سینهء درد آشــنای ما

این دستهای ماکه زده سینه درغمش

تاروضه و حسیــنیه ها رفته پای م

گر چه خطا نموده و کرده گناه ها

آتش نمی زند به قیامت خدای ما 

وقتی گدای خانهء ارباب می شویم

کاسه بدست پادشهانند گدای ما 

دستان مابه دامن بیدست کربلا

شدناامیدعلقمه مشکل گشای ما

 ما مبتلای عشق تو از عالم ذریم

 با استناد بر دَمِ قالـــــوا بلای ما 

 هرگزنمیردآنکه شودعاشق حسین

معلوم نیست اول ما انتـــــهای ما 

شکرخداکه رانده شدیم ازبهشت تا

کرببلا و علقــــمه باشد سرای ما 

باشددلیل خلقت ماگریه برحسین

 ورنه به درد،کِی بخوردهای های ما 

همراه بالباس حسین دوخت فاطمه 

پیراهن سیاه محــــــــرم برای ما 
#_شاعر_نیر_تبریزی