علیرضا منصوریان را سال هاست می شناسم.از زمانیکه در پارس خ

علیرضا منصوریان را سال هاست می شناسم.از زمانیکه در پارس خودرو نامش بر سر زبان ها افتاد و بعد که در استقلال درخشید و راهی تیم ملی شد و در راه حضور در جام جهانی فرانسه و همچنین در این مسابقات بخش لاینفکی از تیم ملی بود.
گام نخست برای کالبدشکافی شخصیتی مربیگری او اما به رفتارش در هنگام کوچینگ برمی گردد.
منصوریان جزو مربیانی است که عادت کرده لب خط صحبت کند.
او فاصله ای میان خود و شاگردانش در هنگام مسابقات قائل نیست و ظاهرا به همین دلیل،در تب و تاب هر حرکت تیمش،حرکت فیزیکی به هنگامی را از او می بینیم.
در همین بازی استقلال مقابل السد دیدیم که منصوریان در کنار خط،شاید چند صد متر دوید تا تب و تابش را به شاگردانش منتقل کند و آنها را متوجه موقعیت حساسی کند که در آن قرار دارند.
`علیرضا


نکته مهم دیگر اینکه منصوریان در هنگام بازی،هرگز به شاگردانش کامنت منفی نمی دهد تا آنها احیانا دچار استرس شوند.
می بینیم و می بینیم و باز هم می بینیم رفتار او در برابر بازیکنی که روزش نبوده است با فردی که بهترین روزش را سپری کرده فرقی ندارد.
`دربی`


او در بحث رفتاری،همچنان همان کاپیتان تیم استقلال باقی مانده که هم تیمی هایش را تر و خشک می کرد،شوخی می کرد،عصبانی می شد و در نهایت رفاقت می کرد.
در بعد فنی اما،من منصوریان را مربی می دانم که به اصول تمریناتش وفادار است.
در استقلال فعلی مشخص است که روی ضربات ایستگاهی در تمرین کار می شود و می بینیم هر زمان و هر مکان در مسابقات این تمرینات به مرحله اجرا در می آیند.
در مجموع بر این باورم علیرضا سیر صعودی را در مربیگری طی می کند و امیدوارم فرصت حضور در استقلال را به عنوان یک سکوی پرتاب مهم به راحتی از دست ندهد.

`پرسپولیس`


11 بازیکن اصلی دربی

به طور کلی بازیخوانی از بیرون کار درستی نیست چون کسی می تواند این کار را بکند که نفس به نفس بازیکن باشد.برای مثال من الان نمی دانم بعد از بازی استقلال با السد،هر بازیکن استقلال چقدر ریکاوری کرده است.آیا به جز وریا غفوری،روی نام بازیکن دیگری علامت سوال هست یا نه.جدا از این،منصوریان در یکی از نشست های خبری اش گفت که دوست دارد تیمش را بچرخاند.
بنابراین من اگر همین حالا بخواهم سفری مجازی به دنیای ذهنی علیرضا داشته باشم هم بعید می دانم او ترکیب اصلی اش را به اصطلاح از قوطی بیرون آورده باشد.
`دربی`


هر چند شخصا پیش بینی ام این است که با توجه به بزرگ بودن بازی با پرسپولیس،احتمال تغییرات در ترکیب اصلی استقلال وجود دارد.
بگذارید این جمله را اینطوری بنویسم؛
من اگر باشم حداقل ترکیب را در ارنج تیم می دهم.
علیرضا منصوریان نیک می داند السد با پرسپولیس فرق می کند.
این خود دغدغه بزرگی برای سرمربی آبی هاست.

`استقلال`


استراتژی

پیش بینی من این است که استقلال بازی یکشنبه را با احتیاط آغاز کند.درست است که استقلال پس از یک پیروزی ارزشمند و بزرگ مقابل السد از نظر روحی شارژ بی نظیری شده اما نباید فراموش کرد اسم بازی یکشنبه دربی است.
مسابقه ای که به اندازه نتایج یک فصل پرسپولیس و استقلال اهمیت دارد و از هفته ها قبل تا هفته ها بعد درباره آن صحبت می شود.
مربیان داخلی دردسرشان این است که خانواده شان در کنارشان است.فرض کنید که یک لحظه،علیرضا منصوریان قبل از بازی به این فکر کند که فردای دربی امیر،پسر عزیزش،در مدرسه حاضر می شود و اگر نتیجه موردنظر استقلال گرفته نشده باشد ممکن است برایش مشکلاتی پدید آید.
این عین واقعیت فوتبال ماست.
مربی خارجی راحت کارش را می کند و دلیلش هم این است که استرس خانواده اش را ندارد.
همه این مسائل روحی،روانی مسائلی است که دست به دست هم می دهند تا یک تیم با استراتژی های متفاوت در مسابقات به میدان برود.

پاتک به مهره های کلیدی پرسپولیس

الان یک سوال مهم این است که آیا علیرضا منصوریان به دنبال این خواهد بود که در دربی با نفرات کلیدی پرسپولیس بازیکن نفر به نفر بگذارد یا نه.
من همین حالا به صراحت می گویم که چنین اتفاقاتی در تفکرات منصوریان جایی نخواهد داشت.
شاید او بتواند برای مهار ژاوی با آن سن و سال یک جوان را مامور حرکت با او کند اما پرسپولیس تفاوت دارد.
بدون شک پرسپولیس،نسبت به السد تیم بهتری است.این را علیرضا بهتر از هر کسی می داند.

پیش بینی کلی از نتیجه یکشنبه
پیش بینی چنین مسابقه ای سخت تر از سخت است.دربی بازی منطق نیست و بازی قلب است.
استقلال و پرسپولیس شرایط خوبی دارند و فکر می کنم همه چیز برای تماشای یک دیدار زیبا آماده است.
مدت هاست استقلال و پرسپولیس اینچنین در مرز آمادگی متقابل نبوده اند و فکر می کنم یکی از بهترین بازی های سال های اخیر دو تیم را شاهد باشیم.