‌‎‌‌‎‎‌‎‌‎‌‌‎‌‌‎‌‌‎‌‎‌‌‎‌‎‌‎‌‌‎‌‎‎‌‎‎‌‎‌‌‎‌‎‌‎‌‎‌‌‎‌‌‎‎‌‌

‌‎‌‌‎‎‌‎‌‎‌‌‎‌‌‎‌‌‎‌‎‌‌‎‌‎‌‎‌‌‎‌‎‎‌‎‎‌‎‌‌‎‌‎‌‎‌‎‌‌‎‌‌‎‎‌‌‎‌‎‌‎‌‌‎‌‎‌‎‌‌‎‌‎‌‌‎‌‎‌‌‎‎‌‌‎‌‎‎‌‎‎‌‎‌‌‎‌‎‌‎‌‎‎‌‎‌‎‌‌‎‌‎‌‌چایت را بنوش*؛
نگرانِ فردایت نباش!
از گندمزارِ من و تو،
مُشتی کاه میماند برای بادها.