تو نبودی ، هیچ‌وقت نبودی

تو نبودی ، هیچ‌وقت نبودی
یعنی بودیا ، اما برای من نبودی ..
به خودم که اومدم دیدم دارم با لمس لبخند روی لبات و دست کشیدن به موهات عکس و میزنم اسلاید بعد ،
دیدم زمان رفته ، روزها و شب‌ها گذشته و از تو فقط یه سری عکس های سلفی و یهوییه که توش حالِ خوب موج میزنه و قهقه‌ی مستانه‌ت دل دنیا رو به وجد اورده و من ؟ من حتی تو عکسامم حواسم پیِ تو ..
پی چشمات ، پی لبخندات ، پی صدات ..
حیف که نمیشه صدات و دوباره از نزدیک شنید ،
هیچ‌وقت حس نکردم لحظاتی که کنارمی از ته دلت خوشحالی ، یا مثل من ذوق داری برای قرارهای اخرشب و یهوییمون
من صدم و گذاشتم برات ، از همه چیم زدم برای تو ، که باشی ، که بمونی ، تا بتونیم اون قسمت از فرضیه‌های ذهنمونو علنی انجام بدیم ؛ ولی مشکل اینجاست تو نخواستی ، هیچ‌وقت نخواستی
نخواستی که با من تجربه کنی ، با من اولین‌بارهات رو بگذرونی
من همه‌ی اولین‌هام با تو بود ، اولین قرار ، اولین بوسه ، اولین حس ، اولین عشق ..
اما تو ؟ ..
بگذریم :)