صار سنین صابر والگلب موجوع

صار سنین صابر والگلب موجوع
أضحک بالچذب وبروحی أحزانی
وأگول تهون لازم کل مصیبة تهون
أشو عد المصایب ثبت عنوانی
عشت عمری غریب وبس اداوی جروح
ولا اذکر بشر فی یوم داوانی
شسولفلک شگلک ع الجرة بدنیای
یخلص کل حچی وماتخلص اشجانی
أنا العایش حلم والیقظة حرگة ویل
من یوم الولادة القهــــــر خاوانی
فاقد کل أمل إلا بوفاک ویای
ولاغیرک یهمنی ولا ارید آنی
لأن بسمة شفاهک لیة صارت روح
ولأن نظرة عیونک عندی شی ثانی
وأحس روحی بلهفتک من تکون ویای
وأحس بأحضانک انت الزمن یرعانی
وأریدک بس أریدک ماتغیب هوای
لأن بغیابک انتة موتی یدنانی