ﻧﻮﺷﺘﻪ ﯾﺎ ﻧﻨﻮﺷﺘﻪ ، ﻏﺰﻝ ﻧﻤﺎﯼ ﺗﻮﺃﻡ

ﻧﻮﺷﺘﻪ ﯾﺎ ﻧﻨﻮﺷﺘﻪ ، ﻏﺰﻝ ﻧﻤﺎﯼ ﺗﻮﺃﻡ
ﺑﻤﺎﻧﯽ ﻭ ﺑﺮﻭﯼ ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻮﺃﻡ
ﮐﻤﯽ ﮐﻨﺎﺭ ﺑﯿﺎ ﺑﺎ ﻣﻨﯽ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺗﻪ ﻗﻠﺐ
ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺭﺍﻡ ﻧﮕﺎﻩ ﭘﺮ ﺍﺩﻋﺎﯼ ﺗﻮﺃﻡ
ﭼﻪ ﺩﺭ ﺧﯿﺎﻝ ﻭ ﭼﻪ ﺧﻮﺍﺏ ﻭ ﻣﯿﺎﻥ ﺧﺎﻃﺮﻩ ﻫﺎ
ﺑﻪ ﻫﺮ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺭﺩ ﭘﺎﯼ ﺗﻮﺃﻡ
ﺑﯿﺎ ﻭ ﻫﻖ ﻫﻖ ﻣﻦ ﺭﺍ ﺷﺒﯽ ﺗﻤﺎﺷﺎ ﮐﻦ
ﮐﻪ ﺍﻧﻌﮑﺎﺱ ﻏﺮﯾﺒﺎﻧﻪ ﯼ ﺻﺪﺍﯼ ﺗﻮﺃﻡ
ﺩﻟﻢ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻭ ﺑﻐﻀﻢ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ ﺁﺭﺍﻡ
ﭼﻘﺪﺭ ﻋﺎﺷﻖ ﮔﺮﯾﻪ ﺑﻪ ﺷﺎﻧﻪ ﻫﺎﯼ ﺗﻮﺃﻡ
ﺑﻪ ﺟﺰ ﺗﻮ ﺑﺎ ﻫﻤﻪ ﺩﻧﯿﺎ ﻏﺮﯾﺒﮕﯽ ﮐﺮﺩﻡ
ﭼﺮﺍ ﺗﻮ ﻣﻨﮑﺮ ﺁﻧﯽ ﮐﻪ ﺁﺷﻨﺎﯼ ﺗﻮﺃﻡ؟ . . .
ﺑﯿﺎ ﻭ ﮐﺎﺭ ﺩﻟﻢ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻧﺎﮐﺠﺎ ﻧﮑﺸﺎﻥ
ﮐﻪ ﻣﺸﺘﺮﯼ ﺷﺪﻩ ﺍﻡ ﺑﺎﺯ ﻭ ﺩﺭ ﻓﻀﺎﯼ ﺗﻮﺃﻡ