مردها گاهی تمامِ امیدشان را

مردها گاهی تمامِ امیدشان را
لا به لایِ موهایت 
قایم می کنند بانو
مبادا بی حساب دست بر کوتاه کردنشان ببری
بگذار دلخوش باشند به پیچیدنِ تار به تارِ امید
میانِ انگشتانشان
مردها گاهی حرفهایشان را
میانِ سکوتشان فریاد می زنند
مبادا بشکنی سکوتشان را
به خیالِ اینکه حواسشان نیست
که هست
کافیست نزدیکشان بنشینی
نگاهشان کنی
تا چشمهایشان رسوا کند دل را 
مردها گاهی با غرورشان
دور می کنند آدمها را از کنارِ عاشقانه هایتان
مبادا خرده بگیرید
او تنها
نمی خواهد هیچکس حرمتِ حریمِ دنیایتان را بشکند
مردها آری مردها
گاهی فقط می خواهند کسی باشد
که با صدایِ بلند بگوید
تو مردانه پایِ من بمان
من زنانه پایِ دنیایمان می مانم
تو بخند من دنیا را می خندانم
تو بنشین
من عشق را به دورِ تو می گردانم