دِلــــم بــاران می خواهــــد

دِلــــم بــاران می خواهــــد

بــارانی آرام….

امــــا طـولانــــــــــــی

تا دسـت در دسـتِ قطــــره هـایش
و پـا به پـایِ نمنــــــاکـی اش
تمــــام کـوچــه بــاغ ها را
با پـــاهایی بِرَهنــــــــــه
قــدم زنــــم

مــن بُغـــــــ ــــض کنــم
آسمــــــان ببـــارد

آسمـــــــان بُغـــــــ ـــــــض کنــد
مـــن اشکــــــــ بریــزم

آنگـاه هـــــــر دو آرام شَویــــــــــــــــم

°°°
خوبِ من ! حيف است حال خوبمان را بد کنيم
راه رود جاري احساسمان را سد کنيم

عشق ، در هر حالتي خوب است ؛ خوبِ خوبِ خوب
پس نبايد با "اگر" يا "شايد" آن را بد کنيم

دل به دريا مي‌زنم من... دل به دريا مي‌زني ؟
تا توکّل بر هر آنچه پيش مي‌آيد کنيم

جاي حسرت خوردن و ماندن ، بيا راهي شويم
پايمان را نذر راه و قسمتِ مقصد کنيم

مي‌تواني ، مي‌توانم ، مي‌شود ؛ نه ! شک نکن
باورم کن تا "نبايد" را "فقط بايد" کنيم

زندگي جاريست ؛ بسم الله... از آغاز راه...
نقطه‌هاي مشترک را مي‌شود ممتد کنيم

آخرش روزي بهار خنده‌هامان مي‌رسد
پس بيا با عشق ، فصل بغضمان را رد کنيم...

°°°
ﻣﮕﺮ ﻣﯿﺸﻮﺩ ،
ﺑﺮﺍﯼ ﺗﺨﺮﯾﺐ ﺭﻭﺡ ﻭ ﻗﻠﺐ
ﻭ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻭ ﺩﻧﯿﺎﯼ ﯾﮏ ﺍﻧﺴﺎﻥ ،
ﺗﻨﻬﺎ ﯾﮏ ﮐﻠﻤﻪ ﺑﮕﻮﯾﯿﻢ :
" ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ "

ﻣﮕﺮ ﻣﯿﺸﻮﺩ ،
ﻋﻤﺮﯼ ﺭﺍ ﻫﺪﺭ ﺩﺍﺩ
ﻭ ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﯽ ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺖ
ﻭ ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﮔﻔﺖ :
" ﺟﺒﺮﺍﻥ ﻣﯿﮑﻨﻢ "

ﻣﮕﺮ ﻣﯿﺸﻮﺩ ،
ﻏﺮﻭﺭ ﮐﺴﯽ ﺭﺍ ﺟﻠﻮﯼ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ
ﺧﺮﺩ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺑﺎ ﯾﮏ ﮐﻠﻤﻪ " ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ "
ﻏﺮﻭﺭ ﻟﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﺵ ﺭﺍ ﭘﯿﻮﻧﺪ ﺑﺰﻧﯽ

ﻣﮕﺮ ﻣﯿﺸﻮﺩ ،
ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﮐﺴﯽ ﺯﻭﺩ ﻗﻀﺎﻭﺕ ﮐﺮﺩ
ﺍﻣﺎ ﻭﻗﺘﯽ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﺧﻮﺩ ﻣﯿﺸﻮﯼ
ﺑﮕﻮﺋﯽ :
" ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ "

ﺑﺎ ﮔﻔﺘﻦ ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ ،
ﭼﻪ ﭼﯿﺰ ﺭﺍ ﻣﯿﺸﻮﺩ ﺟﺒﺮﺍﻥ ﮐﺮﺩ ؟

ﭼﻪ ﭼﯿﺰﯼ ﺭﺍ ﻣﯿﺸﻮﺩ ﺑﺨﺸﯿﺪ ؟

ﮔﺎﻫﯽ ﭼﯿﺰﯼ ﺑﺮﺍﯼ ﺟﺒﺮﺍﻥ ﻧﯿﺴﺖ ...
ﮐﺎﺭﯼ ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﻧﺪﮐﯽ ﻣﺮﻫﻢ ﺩﺭﺩ ﺑﺎﺷﺪ ،
ﻧﯿﺴﺖ .

ﮔﺬﺷﺖ ﻫﻢ ﺟﺎﯾﯽ ﻧﺪﺍﺭﺩ ...
ﻭﻗﺘﯽ ﺁﮔﺎﻫﺎﻧﻪ ﻣﯿﺪﺍﻧﯿﻢ ﺩﺳﺖ ﺑﻪ ﮐﺸﺘﺎﺭ ﻫﻮﯾﺖ ﻭ ﺷﺨﺼﯿﺖ ﮐﺴﯽ ﻣﯿﺰﻧﯿﻢ ...
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺑﺨﺸﺶ ﻫﻢ ﻧﺎﺑﺠﺎﺳﺖ ...

ﺷﺨﺼﯿﺖ ﮐﺴﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ
ﺑﺎ ﮔﻔﺘﻦ ﺗﻮﻫﯿﻦ ﺑﻪ ﺁﺷﻮﺏ ﮐﺸﯿﺪﯼ ،
ﺑﺎ ﮔﻔﺘﻦ ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ ﺁﺭﺍﻡ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﺩ ...

آدمها بفهمید
دل آلزایمر نمی گیرد...

°°°