خدایا!

خدایا!
دیوار خانه ے مرا
در بهشت کاه گلے بساز
مے خواهم
هر روز عصر
با شلنگ به دیوار آب بپاشم
و نفس عمیق
بکشم
خدایا!
توے
»اِنّا لِله و اِنّا اِلیهِ راجعون«
»اِلیهِ راجعون«
یعنے
پیش خودت؛
درست است؟
پیش خودت که جهنم نمےشود!
مےشود؟
خدایا!
من فقط یک
»مسکن مهر«
سراغ دارم
آن هم خانه ے
تو است
خدایا!
:حیف نیست
بهشت به این قشنگےساخته اے،
آن وقت به همه نشانش ندهے؟