ﺑﺎﮐﺮﺍﻭﺍﺕ ﺑﻪ ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺧﺪﺍ ﺭﻓﺘﻢ ﻭ ﺷﺪ

ﺑﺎﮐﺮﺍﻭﺍﺕ ﺑﻪ ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺧﺪﺍ ﺭﻓﺘﻢ ﻭ ﺷﺪ
ﺑﺮ ﺧﻼﻑ ﺟﻬﺖ ﺍﻫﻞ ﺭﻳﺎ ﺭﻓﺘﻢ ﻭ ﺷﺪ
ﺭﻳﺶ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺯ ﺍﺩﺏ ﺻﺎﻑ ﻧﻤﻮﺩﻡ ﺑﺎ ﺗﻴﻎ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺁﻳﻨﻪ ﺑﺎ ﺻﺪﻕ ﻭ ﺻﻔﺎ ﺭﻓﺘﻢ ﻭ ﺷﺪ
ﺑﺎ ﺑﻮﯼ ﺍﺩﮐﻠﻨﯽ ﮔﺸﺖ ﻣﻌﻄﺮ ﺑﺪﻧﻢ
ﻋﻄﺮ ﺑﺮ ﺧﻮﺩ ﺯﺩﻡ ﻭ ﻏﺎﻟﯿﻪ ﺳﺎ ﺭﻓﺘﻢ ﻭ ﺷﺪ
ﺣﻤﺪ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻧﺪﻡ ﻭ ﺁﻥ ﻣﺪ »ﻭﻻﺍﻟﻀﺎﻟﻴﻦ « ﺭﺍ
ﻧﻨﻤﻮﺩﻡ ﺯ ﺗﻪ ﺣﻠﻖ ﺍﺩﺍ ﺭﻓﺘﻢ ﻭ ﺷﺪ
ﻳﮏ ﺩﻡ ﺍﺯ ﻗﺎﺳﻢ ﻭ ﺟﺒﺎﺭ ﻧﮕﻔﺘﻢ ﺳﺨﻨﯽ
ﮔﻔﺘﻢ ﺍﯼ ﻣﺎﻳﻪ ﯼ ﻫﺮ ﻣﻬﺮ ﻭ ﻭﻓﺎ ﺭﻓﺘﻢ ﻭ ﺷﺪ
ﻫﻤﭽﻮ ﻣﻮﺳﯽ ﻧﻪ ﻋﺼﺎ ﺩﺍﺷﺘﻢ ﻭ ﻧﻪ ﻧﻌﻠﻴﻦ
ﺳﺮﺧﻮﺵ ﻭ ﺑﯽ ﺧﺒﺮ ﻭ ﺑﯽ ﺳﺮ ﻭ ﭘﺎ ﺭﻓﺘﻢ ﻭ ﺷﺪ
» ﻟﻦ ﺗﺮﺍﻧﯽ « ﻧﺸﻨﻴﺪﻡ ﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭼﻮ ﺍﻭ
» ﺍﺭﻧﯽ« ﮔﻔﺘﻢ ﻭ ﺍﻭ ﮔﻔﺖ » ﺭﺋﺎ« ﺭﻓﺘﻢ ﻭ ﺷﺪ
ﻣﺪﻋﯽ ﮔﻔﺖ ﭼﺮﺍ ﺭﻓﺘﯽ ﻭ ﭼﻮﻥ ﺭﻓﺘﯽ ﻭ ﮐﯽ؟
ﻣﻦ ﺩﻟﺒﺎﺧﺘﻪ ﺑﯽ ﭼﻮﻥ ﻭ ﭼﺮﺍ ﺭﻓﺘﻢ ﻭ ﺷﺪ
ﺗﻮ ﺗﻨﺖ ﭘﻴﺶ ﺧﺪﺍ ﺭﻭﺯ ﻭ ﺷﺒﺎﻥ ﺧﻢ ﺷﺪ ﻭ ﺭﺍﺳﺖ
ﻣﻦ ﺧﺪﺍ ﮔﻔﺘﻢ ﻭ ﮔﻔﺖ ﺑﻴﺎ ﺭﻓﺘﻢ ﻭ ﺷﺪ
ﻣﺴﺠﺪ ﻭ ﺩﻳﺮ ﻭ ﺧﺮﺍﺑﺎﺕ ﺑﻪ ﺩﺍﺩﻡ ﻧﺮﺳﻴﺪ
ﻓﺎﺭﻍ ﺍﺯ ﮐﺸﻤﮑﺶ ﺍﻳﻦ ﺩﻭ ﺳﻪ ﺗﺎ ﺭﻓﺘﻢ ﻭ ﺷﺪ
ﺧﺎﻧﻘﺎﻫﻢ ﻓﻠﮏ ﺁﺑﯽ ﺑﯽ ﺳﻘﻒ ﻭ ﺳﺘﻮﻥ
ﭘﻴﺮ ﻣﻦ ﺁﻧﮑﻪ ﻣﺮﺍ ﺩﺍﺩ ﻧﺪﺍ ﺭﻓﺘﻢ ﻭ ﺷﺪ
ﮔﻔﺘﻢ ﺍﯼ ﺩﻝ ﺑﻪ ﺧﺪﺍ ﻫﺴﺖ ﺧﺪﺍ ﻫﺎﺩﯼ ﺗﻮ