شاعر شده ام غرق غزلهای غم انگیز

شاعر شده ام غرق غزلهای غم انگیز
حالا منم و زردی و بی برگی پاییز

حالا منم و حسرت آغوش محالت
حالا منم و یک دل از غم شده لبریز

در چاه غم افتادم و دستم نگرفتی
رفتی و غرورم بشکستی و دلم نیز...

غارتگر اقلیم غم آلودهء قلبم
باید که تو را نام نهم حضرت چنگیز

غم تاب مرا بیشتر ازاین که ندارد
ای عشق بیا با من و از غیر بپرهیز

غم کشت مرا کشت مرا کشت مرا غم
قدری گل احساس براین خاک بیامیز

بنشین دو سه تا ساغر غم نوش بنوشیم
تا مست شدی برمن دیوانه بیاویز