مجردها

عواقب ناگوار مورد خطاب قرار دادن مجردها با القاب نامعقول


یک روانشناس با اشاره به تحمل فشار روانی زیاد وارده به افراد ازدواج نکرده که به سن تجرد قطعی رسیده اند و یا سن متعارف ازدواج را رد کرده اند گفت: با توجه به گذار از سنت به مدرنیته در جامعه کنونی ما، بسیاری از افراد همچنان با القاب نامعقول سنتی نظیر پیر پسر و دختر و ... این افراد را مورد خطاب قرار می‌دهند در حالی که نسبت به عواقب ناگوار این الفاظ بر روح و روان آنها بی‌توجه‌اند.

دکتر گوهر یسنا انزانی در گفت‌وگو با ایسنا، با تاکید بر غیر اخلاقی بودن قضاوت افراد با توجه به مجرد و یا متاهل بودن آن‌ها، اظهار کرد: خطاب قرار دادن افراد با اصطلاحات این چنینی علاوه بر اینکه به دور از اخلاق است می‌تواند در افراد ترسی را نسبت به شرایط تجرد خود ایجاد کند که از روی این ترس دست به انتخاب‌های اشتباهی برای ازدواج بزنند و اینگونه شرایط خود را بدتر کنند.

وی با بیان اینکه فشار روحی ناشی از قضاوت افراد جامعه و سرزنش‌ها و ترس‌های والدین بر روی این افراد بسیار بالا است، ادامه داد: لازم است افرادی که به هر دلیلی ازدواج نکرده‌اند برای کاهش فشارهای روانی وارد بر خود از متخصصین و مشاورین بهره ببرند تا مهارت‌هایی را برای مقابله سازگارانه با این فشارهای روحی و جسمی بیاموزند.

به گفته انزانی، امروزه جوامع از مرحله سنتی و جمع‌گرایی به مرحله سنتی فردگرایی تغییر یافته و سن ازدواج افزایش پیدا کرده است. همچنین امروزه شاهد افزایش نارضایتی‌ها، طلاق‌های عاطفی و رسمی در بین زوجین هستیم به طوری که کیفیت زندگی‌ زناشویی کاهش یافته است.

وی افزود: ازدواج قدیمی‌ترین و مهم‌ترین رسم در بین تمامی جوامع بوده است که معنادارترین قسمت زندگی هرفردی محسوب می‌شود، اما زمانی ازدواج برای افراد سودمند خواهد بود که کیفیت زندگی زناشویی افراد به درستی شکل گیرد، بسیاری از پژوهش‌ها این کیفیت را ناشی از سن افراد در هنگام ازدواج می‌دانند و برای مثال عنوان می‌کنند ازدواج در نوجوانی احتمال طلاق را افزایش می‌دهد چراکه فرد برای پذیرش نقش‌ها ضعیف است.

این روانشناس ادامه داد: همچنین ازدواج در دوره جوانی اول که همزمان با اتمام دوره تحصیل و بلوغ به دلیل ثبات فکری و عاطفی افراد دارای شرایط مطلوب‌تری است اما ازدواج در دوره جوانی دوم که منطق افراد افزایش و احساسات عاطفی کاهش پیدا می‌کند عاملی نگران کننده برای ازدواج محسوب می‌شود چراکه با افزایش سن شخصیت افراد انعطاف‌ناپذیر می‌شود.


وی معتقد است که ازدواج یکی از مراحل رشد انسانی است که باید در زمان خود اتفاق افتد تا کیفیت زندگی زناشویی را دچار اختلال نکند، چراکه هرچه کیفیت زندگی زناشویی افزایش پیدا کند میزان افسردگی، آشفتگی‌های هیجانی و اعتیادها و نابهنجاری‌ها کاهش پیدا می‌کنند و از سوی دیگر اعتماد به نفس، سلامت روانی جسمی نیز افزایش می یابد.


انزانی ادامه داد: در گذشته انتخاب همسر به طور سنتی و با معرفی خانواده‌ها اتفاق می‌افتاد اما امروزه با پیشرفت جوامع و افزایش فردگرایی و افزایش تحصیلات افراد با کمبود مشاغل و کاهش توان پرداخت هزینه زندگی مشترک توسط جوانان، مسئولیت گریزی، ترس از فرزندآوری، شکل گیری روابط آزاد میان دختران و پسران و... مواجه و در نتیجه ازدواج نیز کاهش یافته است.