تو همانی که توانی

تو همانی که توانی
بکشانی دلِ ما را به جهانی
که دلم میخواهد
من همانم که بجز عشق ندانم
نتوانم بسپارم به کسی دل
چون دلم میخواهد
که تو هم دردی و
درمان و من این درد
به جان میخرمو تاب ندارم
که سپارم به نگارم
دلِ بی صبر و قرارم
بیقرارم