مرگ درمانی، استاد علی اکبر خانجانی

از کتاب دائرةالمعارف عرفانی جلد اول (مرگ - درمانی)
پس از معرفت_ درمانی که البته ویژه عقلاء می‌باشد که کمیاب هستند مرگ - درمانی شیوه دیگری است که هر انسانی اگر بخواهد می‌تواند از آن برخوردار شود. یک انسان شدیداً بیمار و یا گرفتار اگر براستی مرگ را در دلش بپذیرد و خود را برای آن اماده سازد چه بسا آن بیماری و یا گرفتاریش برطرف می‌شود و یا لااقل عذابش از بین می‌رود زیرا آنچه که یک بیماری و یا گرفتاری را عذاب آور می‌کند که از اصل آن مشکل ،شاقه تر است جنگ با آن و عدم باور و تصدیق مرگ یا نابودی حاصل از آن است.
یکی از اهداف ذاتی هر بیماری و مشکلی آن است تا انسان را برای مرگ آماده سازد یعنی از وابستگی به دنیا آزاد نماید پس اگر انسان به این رسالت ذاتی بیماری و گرفتاریش پاسخ گوید و تسلیمش گردد یا هر چه زودتر معالجه می‌شود و یا عذاب روحی حاصل از آن کاهش می‌یابد و یا هر چه سریعتر از دنیا میرود.
مرگ - درمانی یکی از ارکان دین و جنبه‌ای از دین درمانی است و این است که یاد مرگ یکی از عبادات و ثوابهای بزرگ است. و در روایات دینی آمده است کسی که هر روزه مرگ را یاد کند و قبر خود را متصور شود و یا به زیارت قبور برود عذابها از وی دور می‌شوند زیرا اساس همه عذابها حاصل ترس از شکست و مرگ و نیستی است.
تألیف :«استاد علی اکبر خانجانی »