برخی ها هستند که نه تنها حسنات و سیئات را محاسبه می کنند،

برخی ها هستند که نه تنها حسنات و سیئات را محاسبه می کنند، نه تنها حسنات خود را با طاعات الهی می سنجند، خاطرات را هم می سنجند، برای اینکه انسان وقتی که خاطرات خود را سنجیده در نماز با یک حضور قلبی راحت نماز می خواند. چرا خاطرات ما مزاحم نماز ما است؟ حضور قلب نداریم؟ برای اینکه بیرون نماز را مواظب نیستیم، در بیرون نماز هرچه خواستیم گفتیم، هرچه خواستیم دیدیم، هرچه خواستیم شنیدیم، انبوهی از انبار خاطرات آمده در نماز؛ حالا که در نماز دست و پای ما بسته است این ها شروع به فعالیت می کنند.خب این ها را این دشمن جاسازی کرده برای غافلگیری دیگر، وقتی ما دست و بالمان بسته است، آنها دست و بالشان باز می شود، این خاطرات در حال عادی که کاری با ما ندارند اما در نماز شلوغ می کنند.