سالها خودت را از نعمت "عشق"

سالها خودت را از نعمت "عشق"
محروم میکنی؛

احساس نابت را خرج هر کس و ناکسی نمیکنی...

ﺻﺒﺮ...صبر...صبر...

ﺳﺎﻟﻬﺎﯼ ﺳﺎﻝ.....
ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺻﺒﺮ میکنی .......
ﺗﺎ ﮐﺴﯽ ﺭﺍ ﺑﯿﺎﺑﯽ ﮐﻪ ﺭﻧﺞ ﻫﺎﯾﺖ ﺭﺍ ﺍﺯ ﭼﺸﻤﺎﻧﺖ ﺑﺨﻮﺍﻧﺪ.....
بخواهی اش و نیز بخواهدت...
فقط و فقط بخاطر خودت...
ﺑﺮﺍﯼ ﺧﺎﺹ ﺑﻮﺩنی که از تو در نگاهش تجلی کرده....
برای صداقتت...
ﻣﻌﺮﻓﺘﺖ...
آنجاست که همه ی احساس نابی را که سالهای سال در دلت انباشته ای…
یکجا نثارش میکنی...
و چه شیرین است این احساس ناب دو نفره


و این یک نفر...
با نفس هایش…
با نگاهش…
با کلامش...
با وجودش...
با بودنش...
بهشتی میسازد از این دنیا برایت...
که دیگر بدون او بهشت واقعی را هم نمیخواهی...
و...این میشود...

❤ "شیرین ترین اتفاق زندگی ات"