بعضی وقت‌ها حال و هوای نوشتن میاد سراغم،

بعضی وقت‌ها حال و هوای نوشتن میاد سراغم،
ولی چیزی به ذهنم نمیرسه..
کلمات و قافیه‌ها برام گنگ میشن..
به تو فکر میکنم،
فقط تویی که میتونی گره از مشکلم باز کنی..
موهای فر و چال لپ و خالِ لب و چشم خمارت، اینها که در نظرم گذر میکنه، دیگه نیازی به قالب و قافیه بندی نیست..
تو، یک حسِ نابِ شعری..
اصلا، تو، خودِ شعری.. #پژمان_نصیریان