هوای سنگینی دارند خاطرات

هوای سنگینی دارند خاطرات
وقتی یادت را ورق میزنم
تکان میخورد دلم و
لحظه هایم در اتاقی تنگ زندانی میشوند
از وقتی دور گشته ای از چشم من
باران به کوچه یاس نمی آید و
برای من تنها مانده
زندگی زیر رگبار دلتنگی
در انتهای آن کوچه بن بست
رسیده است به ‍‍پایان
این روزها
به یاد صدای گامهای تو و
طپش قلب من
قلمم می نویسد
ثابت کرده زمانه
دوره حرفهای قدیمی تمام شده و
دیگر این روزگار
اعتبار آدمها به حضورشان است
نه قاب آیزان شده عکسی بر روی دیوار
تو دلگیر نباش
هنوز هم من
قدیمی فکر می کنم...