گاهی در عبور کسی آن چنان می مانی

گاهی در عبور کسی آن چنان می مانی

که انگار سراسر حضور است

و آن عبور چنان به تو معنا و نیرویی

میبخشد که تازه زندگی برایت

آغاز میشود ...

عبوری که سرشار از زندگیست...

سرشار از معنای دوست داشتن است...

عبوری که آنچنان محو آنی که فراموش

میکنی این تنها عبوری بود...

عبوری به خنکای نسیم و به عمق و

زلالی آبهای دریا ....

عبوری که تمام زندگیت میشود تو را

با خود میبرد ....

و بغض و بی قراری و دلتنگی اش

میماند برایت ...

اما شیدایی اش را نمیتوانی کاری کنی

چون در عمق جانت ریشه کرده!