شناسایی سلول‌های سرطانی در خون با نانوذرات :

شناسایی سلول‌های سرطانی در خون با نانوذرات :

تشخیص زودهنگام سرطان در درمان موفق آن بسیار ضروری است. در بسیاری موارد از زنده‌بینی (بیوپسی) برای تشخیص سرطان استفاده می‌شود. «زنده‌بینی مایع» روش جدیدی است که در آن سلول‌های سرطانی موجود در جریان گردش خون (CTCها) از نمونه‌های خونی گرفته شده و مورد بررسی قرار می‌گیرند؛ با افزایش دقت زنده‌بینی مایع این روش می‌تواند جایگزین روش تهاجمی زنده‌بینی در تشخیص تومورهای متاستاتیک (جابه‌جا شونده) شود. CTCها می‌توانند در تشخیص انتشار سرطان، پیش‌بینی وضعیت بیمار و حتی تعیین اثر درمان‌های صورت گرفته مورد استفاده قرار گیرند. با در نظر گرفتن این واقعیت که خون انسان مجموعه بسیار پیچیده‌ای از سلول‌ها و متابولیت‌های مختلف است، تشخیص دقیق CTCها در خون بسیار دشوار است. 
دکتر «آلفردو دلا اسکوسورا مونیز»، محقق ارشد گروه نانوالکترونیک زیستی و زیست‌حسگرها در موسسه نانوفناوری کاتالان می‌گوید: اصلی‌ترین روش شناسایی CTCها برچسب‌زنی آنها با پادتن‌ها (immunocytometry) و سپس آنالیز فلورسانسی و یا تشخیص بیان نشانگرهای تومور با استفاده از واکنش زنجیره‌ای پلیمراز معکوس است. با این حال جداسازی CTCها از مایعات بدن به روش‌های پیچیده‌ای نیاز دارد که اغلب از کارایی و خلوص محصول پایینی برخوردارند. 
«اسکوسورا» و همکارانش یک روش الکتروشیمیایی ساده و سریع برای تشخیص کمی سلول‌های سرطانی در گردش خون ابداع کرده‌اند؛ در این روش به‌ طور هم‌زمان از دانه‌های مغناطیسی پوشیده شده با پادتن و نانوذرات طلای پوشیده شده با پادتن استفاده می‌شود. ذرات مغناطیسی به‌ذصورت انتخابی به سلول‌های سرطانی پیوند یافته و سپس با استفاده از یک میدان مغناطیسی آنها را از نمونه خون جدا می‌کنند؛ نانوذرات طلا نیز به سلول‌های سرطانی متصل شده و در تشخیص الکتروشیمیایی نهایی این سلول‌ها به‌ کار می‌روند.«اسکوسورا» می‌گوید: مزیت اصلی این راهکار نسبت به روش‌های قبلی در روش تشخیص الکتروشیمیایی حساس و کمی مورد استفاده نهفته است. وی می‌افزاید: حساسیت بالا، سادگی، هزینه پایین، استفاده راحت و کوچک و قابل حمل بودن سامانه تشخیص الکتروشیمیایی آن را برای استفاده در محل مورد نیاز مناسب می‌کند. به‌ علاوه، استفاده از برچسب‌های الکتروکاتالیزوری نانوذرات طلا موجب ایجاد رکوردهای الکتروشیمیایی بسیار ساده‌ای می‌شود که امکان تشخیص سریع و کمی سلول‌ها را در نمونه ایجاد می‌کند. 
به گزارش ایسنا، هدف این گروه تحقیقاتی استفاده از این روش روی نمونه‌های واقعی انسانی است که در آن سلول‌های دیگر، پروتئین‌ها و متابولیت‌های مختلف حاضر هستند. جزئیات این کار در مجله «Nano Letters» منتشر شده است.