شوه مال

شوه مال

شَو آسمُــونِ مالِمُـــون،ز آستــــاره بـِرچ ایزنــه
شَــوا که دلتنـــگه دلُـم،یــالته بَنــگِ ایزنه
به شَو که مَه ز راسـتِ کُــه، تُرک تُرک ایا زَنــه
دلُــم ز بــی کسی تُونه، هُـــوار و هَیجار ایزَنه
به شَو صُدای چَشمه ای، شُرنگ شُرنـگ زدلِ کُه
خَـوَر نـــداره زم خـدا، که تَش گِرهده دلِ مو
دلُــم سی تو بِجورِ اَو، که سرتَـشِ اُوی بِجُـــوش
اِســـا بِریـم هَرسِ تیام و ویرِ تو زم بَره هــوش
به شَـو خیالت زی سرُم، چِنـــه مجنون لِیوه تَرُم
تو خُــت خِه دونی نَتـرُم، شَوانـه بی تو سر بَرُم
ز مالِمـُون اِرُم بِدَر، گِرهــــده لاشُــم تَوِ ســـَرد
به مَــه و آستــاره اِگُوم، دلُم پُره غُصــه و دَرد
چـه وا کُنم به روزگار، مُنـُـم پیـــاده تو سُـــوار
خیــالت دی مُنه کُشــه، به روز ایبو یا شَوهِ تار
خُدا دی پام نی ره بِه مال، اِگُوی که سُهده پِرک و بال
دی عشقِ پاکِس مِن دلُم، بِجُورِ چَشمه ای زُلال

محمدعلی منجزی ،