دوست مجازي من!

دوست مجازي من!
چند وقت است برايت مينويسم و توميخواني
و گاهي تو مينويسي و من ميخوانم...
دوست مجازي من!
اين روزها درد دلهايمان را به زبان نمي آوريم،
تايپ ميکنيم
مانده ايم اگر اين دنياي مجازي نبود،روي ديوار چه کسي مينوشتيم،
نامت زيباست اما افسوس مجازي هستي
پشت هر يک از اين نوشته ها يک نفر نشسته است،ميخواند،فکر ميکند،گاهي هم گريه ميکند،يا ميخندد
ولي ميدانم قدر تمام لبخندهايش تنهاست
اگر همدمي داشت که مجازي نميشد
دوست مجازي من بودنت را قدر ميدانم...