در وصف شاعره گرانقدر و زنده یاد

در وصف شاعره گرانقدر و زنده یاد:
پروین اعتصامی افتخار ایران وایرانی
+++++++++++++++++++++++
* به نامِ او که دربطنِ زمین اش .
* نهان شد , گوهرِ شورآفرین اش .
+++++++++++++++++++++++

* پروینی و
شهره ی جهانی
چون اخترِ خوش نام و نشانی*

* بر بامِ فلک
عِقدِ ثریّا
در بحرِ ادب
درّ گرانی *

* با آنهمه تلخیِ زمانه
شیرین سخنی
چه خوش بیانی *

* دیوانِ توشد
جامِ جهانبین
چون رایتِ فخرِکاویانی *

* شرمنده نمودی
محتسب را
باسفته دُرَرهایِ معانی *

* اشعارِ تو
نغز و دلنشین است
چون صاحبِ فضلِ بیکرانی *


* در مُلکتِ آرش کمانگیر
هم شاعره ی گهر فشانی *

* بر کاخِ دلم
شدی تو حاکم
اندوهِ مرا
تو ترجمانی *

* درفصلِ شبابِ این سپنجی
دل کندی از این
سرایِ فانی *

* افسوس
که این چرخِ ستمگر
برد ازکفِ ما
گوهرِ کانی *

* گنجیّ و شدی زِ دیده پنهان
در خاکِ سیه
اگر نهانی *

* چون فاتحه ای
کنم نثارت
از من بپذیر تو ارمغانی *

* درساحتِ آن کریمه یِ قُم
بی شکّ و گمان
که خوش مکانی *

* این گنجِ بیانِ او عظیما
تاروزِ جزاست
جاودانی *

* الگو شده است
به طبعِ شعرم
در راهِ نشیبِ ذندگانی *
=============================
شاعر = عبدالعظیم عربی