هیچڪس خۅدش را

هیچڪس خۅدش را
در هیچ رابطہ اے مقصر نمیداند ...
همہ‌ے ما آنقدر غرۅر داریم ...
ڪہ همیشہ حق را بہ جانبِ خۅدماڹ مۍ دانیم ...
از نظر خۅدماڹ ، فرشٺڪَانۍ هسٺیم ،
ڪہ داشٺیم زندڪَیماڹ را مۍ ڪردیم
ڪہ یڪ نفر آمد ... 
ۅ ما را با خاڪ یڪساڹ ڪرد ۅ رفٺ ...
داخڸِ شعرها ...
داخڸِ مٺنها مۍ ڪَردیم ...
دنباڸِ جملہ اے ڪہ طرف مقابڸ را بڪۅبد
ۅ ما را مظلۅم ٺریڹ آدمِ دنیا نشاڹ دهد ...
ڪَاهۍ یادماڹ میرود ...
آدمۍ ڪہ الاڹ مۍ خۅاهیم سر بہ ٺنش نباشد،
ٺا دیرۅز
پُزَش را بہ عالم ۅ آدم میدادیم ...!
ڪمۍ انصاف شاید ..?