#سوره_هود_87

#سوره_هود_87

قَالُواْ یَا شُعَیْبُ أَصَلاَتُکَ تَأْمُرُکَ أَن نَّتْرُکَ مَا یَعْبُدُ آبَاؤُنَا أَوْ أَن نَّفْعَلَ
فِی أَمْوَالِنَا مَا نَشَاء إِنَّکَ لَأَنتَ الْحَلِیمُ الرَّشِیدُ
گفتند ای شعیب آیا نماز تو به تو دستور می‏ دهد که آنچه را پدران
ما می ‏پرستیده ‏اند رها کنیم یا در اموال خود به میل خود تصرف
نکنیم، راستی که تو بردبار فرزانه‏ ای .
نماز حس مسئولیت و تقوا و پرهیز کاری و خداترسی و حق شناسی
را در انسان زنده می کند ، او را به یاد خدا و به یاد دادگاه عدل او می
اندازد ، گرد و غبار خودپسندی و خود پرستی را از صفحه دل او می
شوید و او را از جهان محدود و آلوده دنیا به جهان ماوراء طبیعت به
عالم پاکیها و نیکیها متوجه می سازد و به همین دلیل او را از شرک
و بت پرستی و تقلید کورکورانه نیاکان و از کم فروشی و انواع تقلب
باز می دارد