به سرم غیرِ شما نیست هوایی ابداً

به سرم غیرِ شما نیست هوایی ابداً
غیرِ درگاه شما ، دستِ گدایی ابداً

سینه میکوبم و در میزنم و ، غیر "حسین"
نبود بر لب من هیچ نوایی ابداً

پیرهن مشکی من نیز که مخصوص شماست
نشود بر تنم از هیچ عزایی ابداً

چشم خیسم فقط از روضه ی تو بارانیست
بشود تر ز غمِ غیر شمایی ؟! ، ابداً

کودکی بودم و از لقمه ی تو مرد شدم
جز غذایت نزدم لب به غذایی ابداً

هر کجا ذکر حسین است ، همانجایم من
غیر روضه نروم هیچ کجایی ابداً

ربناهای قنوتم همه اش کرب و بلاست
جز "حرم" بر لب من نیست دعایی ابداً

قبله ام در همه اوقات ، فقط کرب و بلاست
جز ضریحت نبود قبله نمایی ابداً

کربلایی نشوم هم به شما مدیونم
نکنم هیچ کجا چون و چرایی ابداً

و مگر میشود از دست تو حاجت نگرفت
نشوم از کرمت کرب و بلایی !؟ ، ابداً